Sevginin Gücü

**ZeyNeP BüŞRa** · 04-13-2008, 11:11 AM

Mavisi yeşiline karışmış

uzun uzun ağaçların

gölgelerini cömertçe sunduğu

türlü türlü böceklerin

çiçeklerin yaşadığı

insanoğlunun pek az uğradığı

ormanlardan birinde güzel bir göl vardı.

Suyu berrak mı berrak

serin mi serin..Gölün kıyısında

hayat bulmuş boynu bükük papatya

yanı başında

o eşsiz büyülü suyun içinde açmış olan

en az kendi

kadar yalnız görünen nilüfer çiçeğine sevdalanmıştı.

Onun görkemli görüntüsünü

saf

masum

asaletli halini hayranlıkla seyrediyordu her gün.

Nilüfer çiçeği de kayıtsız değildi sevgili

papatyasına karşın.Birbirlerine sevgiyle bakıyorlar

şarkılar söylüyorlardı birlikte.Yalnızlıklarını

unutuyorlardı şu koskoca orman içinde.

Tanrım

diyordu papatya içinden kimi kez.

Bu güzelliğin yanında benim yerim nedir ki?

O suyun içinde yaşar bense toprakta…

Elimi uzatsam tutamam bile onu…Oysa

öylesine istiyorum ki onun yanında olmayı…

-Ey güzel çiçeğim

ey benim nilüferim

seviyorum seni…Lakin öylesine çaresizim ki…

Sana nasıl ulaşacağımı bile bilmiyorum…

Evet orada olduğunu bilmek

sesini duymak

güzelliğini görmek bile yetiyor bana ama

istiyorum ki elini tutayım

güzelliğine dokunayım.

Gel gör ki ben bir papatyayım

sen ise bir nilüfer…

Ayrı dünyalarda yaşayan iki ayrı çiçek…

Nilüfer

karşılıksız bırakmadı papatyanın sözlerini:

-Papatyaların en tatlısı

kemandan çıkan müzik aynı

ama nağmeleri çıkaran teller ayrıdır.Sen başkasın

ben başkayım

sen ordasın

ben buradayım diye yerinme.

Gönül sesine kulak ver yalnız…Bir şeyi istiyorsan

yürekten iste…Sevgi

aşk

ne büründüğün kıyafeti

ne makamı

ne mesafeleri ne de başka bir şeyi dinler…

Onun fermanı okunmaya başladı mı her şey susar.

Her şey çaresiz kalır…Sevgi söz konusu olduğunda

kişi kendi dışındaki güçlerin insafına kalmaz.

Çünkü;kendisi de güçlü bir varlık haline gelir.

Ruhunun derinliklerinden gelen bu ezgi güçlenmeye

başladıkça kayıtsız kalamaz buna tüm evren…

Sen ki benim güzelliğime

aşkınla güzellik katmakta

yalnızlığımı örtbas etmektesin.Benim ve kendinin

var olduğumu ispatlamaktasın dünyaya.

Şimdi kapat gözlerini sımsıkı…

Sıyrıl tüm düşüncelerinden…

Yalnızca ama yalnızca beni düşle…

Yanımda olduğunu

gölün sularında

elimi tuttuğunu hayal et…İste beni…

Göreceksin ki sevginin aşmayacağı engel yoktur!

Papatya nilüferin dediğini yaptı.Yalnızca ama

yalnızca onun hayalini doldurdu tüm benliğine.

Kendini güzeller güzeli çiçeğinin

yanında farzetti.İstedi…İstedi…

-Aç gözlerini! Dedi nilüfer.

Papatya şaşkınlık içindeydi gözlerini açtığında.

Sevgili çiçeğinin yanında

gölün suları içinde bir nilüfer çiçeğiydi artık o da…

Sevmek…

İstemek…

Hayal etmek…

İnanmak…

Olmayacak şey yoktur!

Eğer ki; bu duygulara sahipseniz

04-13-2008, 11:11 AM	#1 (permalink)
ZeyNeP BüŞRa Mareşal	Sevginin Gücü Mavisi yeşiline karışmışuzun uzun ağaçların gölgelerini cömertçe sunduğu türlü türlü böceklerin çiçeklerin yaşadığıinsanoğlunun pek az uğradığı ormanlardan birinde güzel bir göl vardı. Suyu berrak mı berrakserin mi serin..Gölün kıyısında hayat bulmuş boynu bükük papatyayanı başında o eşsiz büyülü suyun içinde açmış olanen az kendi kadar yalnız görünen nilüfer çiçeğine sevdalanmıştı. Onun görkemli görüntüsünüsafmasum asaletli halini hayranlıkla seyrediyordu her gün. Nilüfer çiçeği de kayıtsız değildi sevgili papatyasına karşın.Birbirlerine sevgiyle bakıyorlar şarkılar söylüyorlardı birlikte.Yalnızlıklarını unutuyorlardı şu koskoca orman içinde. Tanrımdiyordu papatya içinden kimi kez. Bu güzelliğin yanında benim yerim nedir ki? O suyun içinde yaşar bense toprakta… Elimi uzatsam tutamam bile onu…Oysa öylesine istiyorum ki onun yanında olmayı… -Ey güzel çiçeğimey benim nilüferim seviyorum seni…Lakin öylesine çaresizim ki… Sana nasıl ulaşacağımı bile bilmiyorum… Evet orada olduğunu bilmeksesini duymak güzelliğini görmek bile yetiyor bana ama istiyorum ki elini tutayımgüzelliğine dokunayım. Gel gör ki ben bir papatyayımsen ise bir nilüfer… Ayrı dünyalarda yaşayan iki ayrı çiçek… Nilüferkarşılıksız bırakmadı papatyanın sözlerini: -Papatyaların en tatlısıkemandan çıkan müzik aynı ama nağmeleri çıkaran teller ayrıdır.Sen başkasın ben başkayımsen ordasınben buradayım diye yerinme. Gönül sesine kulak ver yalnız…Bir şeyi istiyorsan yürekten iste…Sevgiaşkne büründüğün kıyafeti ne makamıne mesafeleri ne de başka bir şeyi dinler… Onun fermanı okunmaya başladı mı her şey susar. Her şey çaresiz kalır…Sevgi söz konusu olduğunda kişi kendi dışındaki güçlerin insafına kalmaz. Çünkü;kendisi de güçlü bir varlık haline gelir. Ruhunun derinliklerinden gelen bu ezgi güçlenmeye başladıkça kayıtsız kalamaz buna tüm evren… Sen ki benim güzelliğimeaşkınla güzellik katmakta yalnızlığımı örtbas etmektesin.Benim ve kendinin var olduğumu ispatlamaktasın dünyaya. Şimdi kapat gözlerini sımsıkı… Sıyrıl tüm düşüncelerinden… Yalnızca ama yalnızca beni düşle… Yanımda olduğunugölün sularında elimi tuttuğunu hayal et…İste beni… Göreceksin ki sevginin aşmayacağı engel yoktur! Papatya nilüferin dediğini yaptı.Yalnızca ama yalnızca onun hayalini doldurdu tüm benliğine. Kendini güzeller güzeli çiçeğinin yanında farzetti.İstedi…İstedi… -Aç gözlerini! Dedi nilüfer. Papatya şaşkınlık içindeydi gözlerini açtığında. Sevgili çiçeğinin yanında gölün suları içinde bir nilüfer çiçeğiydi artık o da… Sevmek… İstemek… Hayal etmek… İnanmak… Olmayacak şey yoktur! Eğer ki; bu duygulara sahipseniz

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	UslanmaM	Cevaplar	Son Mesaj
Sevginin Gücü	öZNe	Aşk Hikayeleri	6	10-29-2007 08:15 PM
Sevginin gücü...	SmTCsR	Aşk Hikayeleri	0	06-30-2007 02:57 AM

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)