SoN Méktup . . .

**HeLLs anGeL** · 03-13-2008, 11:21 PM

Son Mektup

Öldükten sonra da İnce bir yağmur gibi çiseliyecek
Sevgilimle kardeşimin ihaneti Toprağımın üstüne

(Geniş bir bostanın saz kaplı çatısından gece yıldızları seyrettiğimiz bağ evindeyim. Toprağa uzanıp toz yüklü çınardan güneşi izliyorum. Kuyuda serinleyen karpuzdan daha körpe yüreğim. Başımın altında toprak çıtırdıyor toprağın verdiği en güzel eser üzümler çıtırdıyor esen rüzgarla yüreğim çıtırdıyor. Gözlerimi kapatıp sabahı yaşıyorum.)

Ben artık Yazışmalardaen bıktım
Bir süvari atını ister çeksin
Yol kenarına İsterse poyrazdan korunmuş
O serin kayalarda Seni düşleyim.
Böyle bozuk havalarda Gelir Koyu kızıl akşamlara
Sonbahar düştü düşecek diyeyim.

(İzmir'de akşam oluyor. Bir pencere açılıp kapanıyor ansızın. Zayıf küçümencik bir adam altın damlaları gibi yüreğime akıyor. O mu başkası mı belli değil sızlayan bir taş sonunda yüreğim.. Saçları simsiyah ve gittikçe başımda örülüyor.)

Ben artık
Yazışmalardan bıktım
Ağzımda kestanelerin keskin tadı
Ellerimde sabun kokuları
Her saniye seni yaşamaktan
Ve bahardan
Şaşkına döndüm.

(Taze bir süt gibi beyaz yüreğim. İnanç dolu güven dolu dumanlı başım. Kendimi suyun ortasına bırakıyorum. En değerlinin kolları bağlı arkasından Bütün yasalar sırtından bıçaklanmış. Karanlık perde perde ıslanıyor. Yağmur esmerce gözlerimde..)

Ben artık
Vurgun ağzı
Tipinin birdenbire bastırdığı
Çorak topraklara bile
Özenir oldum.

(Yaldızlı kumlara uzanıp utanç dolu bir türküyü çağırıyoruz. Bir otobüste ya da yatakta Bir tanrı Pan ki keçi ayaklı gözlerimizi kapatıp aşk sanıyoruz. Gizi esrarlaştırıp avutarak kendimizi. Oysa her zaman tek her zaman tek..
Biraz daha zorlayabilsem kendimi gözlerim bulanmasa ellerim titremese dursa acıkan bir gövde bir yürek olmasa.. kendi çizdiğim çelebime tutkum büyümezdi.)

Çifte su verilmiş çelikten olsa
Bölünür ortasından
Bu denli acıya dayanmaz yürek.
En yumuşak en sert
Ve en edepsizi yeryüzünün
Yapışmış elleriyle
İki ucu keskin bir bıçağa
Antika mozaiği oyar gibi
Kazır gibi onu lahitten
Bozuyor günün rengini

(Bu kadar yanıbaşımda bu kadar yakınımda bir ceza taşımak ömürlerce.. Havada görünmez kuşlar uçuyor karanlık.. Bir o kadar karanlık ağıyor kanatlarından.. Birçok ağaç aynı anda baltalanıyor.. Sesi çığlık yaprakların.. Bir çiçek gibi dağılıyor sular.. Ah aptal çiçek yüreğim tutkun niye ölmüyor. Esmer teninden daha ılık kurt ağzından daha keskin bir tırpan biçiyor düşlerimi.. umut dolu özlemimi)

Sana
Verdiklerim değil
Geri alacaklarım
Susadığım zaman yalnızca
Sevmek en güzel tutku
Bilinmese de düşülse de
En yüksekten
Kafamdan ışıklı geceyle
En büyük durak diye sende yaşamak
Bir yaz boyu bir güz boyu
Ömür boyu

(Sıska bir söğüt altında azıklarımızı çıkardık. Birkaç zeytin tanesi kızarmış somun içi is dolu ayran bakracı. Ayaklarımızı uzatıp dinlendik sonra. Uyandıgğımda yine yalnızdım. Kırbamı kadınımı amacımı çaldırmış..)

Günlerim benziyor
Son kaçırdığı treni
Hala bekleyen
İstasyonda
Gözleri dumanlı
Başı sevdalı
Yaşlı yolcuya
-Usu öyle karışık-

(Her susuş bir yalnızlığa karşıdır. Mutlak yalnızlığa. Şayet önceden başkaldırmamışsa.. Sevebilmişse insanı tüm kaypaklığıyla.. Tehlikeli civa gibi aydınlıktır gelecek.
Bilmiş ol ki bu ne acıdır ne katı bir mutsuzluk. Bir su gibi insandan insana akan gizemli kocaman her dönemeçte sarsılan.. hepsinden ilginci değişen insan.
Korkuyla tutuşup telaşla yanıp hızla geçti yanımdan. 'Dur' diyemeden 'Sus' diyemeden...)

Sus
Masmavi bir ay açıyor
Bak yörene
Yeniden doğabilirsin

03-13-2008, 11:21 PM	#1 (permalink)
HeLLs anGeL û$Läñmäm`îñ MêLêîîî	SoN Méktup . . . Son Mektup Öldükten sonra da İnce bir yağmur gibi çiseliyecek Sevgilimle kardeşimin ihaneti Toprağımın üstüne (Geniş bir bostanın saz kaplı çatısından gece yıldızları seyrettiğimiz bağ evindeyim. Toprağa uzanıp toz yüklü çınardan güneşi izliyorum. Kuyuda serinleyen karpuzdan daha körpe yüreğim. Başımın altında toprak çıtırdıyor toprağın verdiği en güzel eser üzümler çıtırdıyor esen rüzgarla yüreğim çıtırdıyor. Gözlerimi kapatıp sabahı yaşıyorum.) Ben artık Yazışmalardaen bıktım Bir süvari atını ister çeksin Yol kenarına İsterse poyrazdan korunmuş O serin kayalarda Seni düşleyim. Böyle bozuk havalarda Gelir Koyu kızıl akşamlara Sonbahar düştü düşecek diyeyim. (İzmir'de akşam oluyor. Bir pencere açılıp kapanıyor ansızın. Zayıf küçümencik bir adam altın damlaları gibi yüreğime akıyor. O mu başkası mı belli değil sızlayan bir taş sonunda yüreğim.. Saçları simsiyah ve gittikçe başımda örülüyor.) Ben artık Yazışmalardan bıktım Ağzımda kestanelerin keskin tadı Ellerimde sabun kokuları Her saniye seni yaşamaktan Ve bahardan Şaşkına döndüm. (Taze bir süt gibi beyaz yüreğim. İnanç dolu güven dolu dumanlı başım. Kendimi suyun ortasına bırakıyorum. En değerlinin kolları bağlı arkasından Bütün yasalar sırtından bıçaklanmış. Karanlık perde perde ıslanıyor. Yağmur esmerce gözlerimde..) Ben artık Vurgun ağzı Tipinin birdenbire bastırdığı Çorak topraklara bile Özenir oldum. (Yaldızlı kumlara uzanıp utanç dolu bir türküyü çağırıyoruz. Bir otobüste ya da yatakta Bir tanrı Pan ki keçi ayaklı gözlerimizi kapatıp aşk sanıyoruz. Gizi esrarlaştırıp avutarak kendimizi. Oysa her zaman tek her zaman tek.. Biraz daha zorlayabilsem kendimi gözlerim bulanmasa ellerim titremese dursa acıkan bir gövde bir yürek olmasa.. kendi çizdiğim çelebime tutkum büyümezdi.) Çifte su verilmiş çelikten olsa Bölünür ortasından Bu denli acıya dayanmaz yürek. En yumuşak en sert Ve en edepsizi yeryüzünün Yapışmış elleriyle İki ucu keskin bir bıçağa Antika mozaiği oyar gibi Kazır gibi onu lahitten Bozuyor günün rengini (Bu kadar yanıbaşımda bu kadar yakınımda bir ceza taşımak ömürlerce.. Havada görünmez kuşlar uçuyor karanlık.. Bir o kadar karanlık ağıyor kanatlarından.. Birçok ağaç aynı anda baltalanıyor.. Sesi çığlık yaprakların.. Bir çiçek gibi dağılıyor sular.. Ah aptal çiçek yüreğim tutkun niye ölmüyor. Esmer teninden daha ılık kurt ağzından daha keskin bir tırpan biçiyor düşlerimi.. umut dolu özlemimi) Sana Verdiklerim değil Geri alacaklarım Susadığım zaman yalnızca Sevmek en güzel tutku Bilinmese de düşülse de En yüksekten Kafamdan ışıklı geceyle En büyük durak diye sende yaşamak Bir yaz boyu bir güz boyu Ömür boyu (Sıska bir söğüt altında azıklarımızı çıkardık. Birkaç zeytin tanesi kızarmış somun içi is dolu ayran bakracı. Ayaklarımızı uzatıp dinlendik sonra. Uyandıgğımda yine yalnızdım. Kırbamı kadınımı amacımı çaldırmış..) Günlerim benziyor Son kaçırdığı treni Hala bekleyen İstasyonda Gözleri dumanlı Başı sevdalı Yaşlı yolcuya -Usu öyle karışık- (Her susuş bir yalnızlığa karşıdır. Mutlak yalnızlığa. Şayet önceden başkaldırmamışsa.. Sevebilmişse insanı tüm kaypaklığıyla.. Tehlikeli civa gibi aydınlıktır gelecek. Bilmiş ol ki bu ne acıdır ne katı bir mutsuzluk. Bir su gibi insandan insana akan gizemli kocaman her dönemeçte sarsılan.. hepsinden ilginci değişen insan. Korkuyla tutuşup telaşla yanıp hızla geçti yanımdan. 'Dur' diyemeden 'Sus' diyemeden...) Sus Masmavi bir ay açıyor Bak yörene Yeniden doğabilirsin

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	UslanmaM	Cevaplar	Son Mesaj
İlk,Son Ve Tek Mektup...	GaMzeLi	Sevgini Haykır	1	03-13-2008 05:42 PM
son mektup	asiimelek	Sevgini Haykır	0	11-15-2007 11:32 AM
Son Mektup	RebelliouS	Amatör Aşk Şiirleri	0	07-29-2007 10:30 AM
((((((((mektup)))))))))	helin84	Aşk Hikayeleri	1	01-05-2007 06:57 PM
Mektup	FERHATCAN	Fıkralar	0	12-28-2006 09:19 PM

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)