|
 
|
 
|
||||||
| Aşk Hikayeleri Hepimizin Bir Aşk Hikayesi Vardır Anlatmaya Ne Dersiniz? |
 |
|
|
LinkBack | Seçenekler | Stil |
12-18-2007, 04:35 PM
|
#1 (permalink) |
|
Onursal
 
|
mutlu ol ama bana yaşattıklarını yaşadıktan sonra...
17 yasındaydım seni tanıdığımda hani ilk görüşte aşk derler ya iste benimkide öyle olmuştu.sen bir arabanın içinde bense kapının önünde oturmuş etrafı seyrederken
 birden göz göze geldik.içim ürperdikalbimin atışları değişti. o günden hep gelmeni bekledim.her yolunu gözlediğimde geldin.bir gün yolumu kesip numaranı verdin ve aramanı bekliyorum dedin. o gece heyecandan sabaha kadar uyumadım. artık sadece hayallerimde değil hayatımdaydın da.senden başka bir şey düşünemez hale gelmiştim.iste o zaman askı tanıdım.annem ilişkimizi öğrenmişdışarı çıkma yasağı koydu.seni göremez olmuştumgünler cehennem gibiydi.sen sabahın 5 inde kapının önüne geldinben pencereden atlayıp sana . o an değil annemdünya umurumda değildi.aylar su gibi aktı.ben İzmir'e okuluma döndümsen Foça'ya eğitime.görüşmelerimiz aynı hızla devam ettiannem artık seni kabullenmişti.çok mutluydum ta ki o telefona kadar.telefonun ucundaki ses o benim erkek arkadaşım aramızdan çekil diyordu.duyduklarıma inanamadım;o bunu yapamazdıyapmazdı.Ama yanılmıştım bir başkası için çekip gitmişti.Kendimi derslerime veremez olmuştumhayatım alt üst oldu.eve kapandım okula gidemez oldum.ve böylelikle okul hayatım da bitti.geleceğimiaskımı her şeyimi yitirmiştim.yasamak için hiç bir sebep bulmazken bu sıkıntı beni hastanelik etti.ilaçlarserumlar ama hiç biri içimdeki acıyı dindiremedi.her şeye rağmen hayat devam ediyorduhayatın bir yerinden tutmak zorundaydım.zamanla değişmeye başladımtam bir genç kız oldum.kimseyi hayatıma sokmayacaktım ama olmadı.ve kalbimi birine açtım.onunla beraberken bile fotoğrafın cüzdanımdaydıyırtamazdım.o da senin gibi çıktıyine başkası girmişti aramıza .bu sefer güçlüydümsoğukkanlı davrandım.ondanda ayrıldıktan sonra kimseye güvenmedim.artık darbe yiye yiye darbe atmayı öğrenmiştim kimseye acımıyordum.ben ağlatıyoracı çektiriyordum.bir zamanlar gelinlik hayalleri olanüniversite hayalleri olanhayatı hep iyi yönleriyle gören kız kayıp olmuş gitmişti.sevgiye hasretim artık hayatım böyle sürüp giderken yıllar sonra karşımdaydın.evlenmiştinbir kızın olmuş. kiminle evlendiğini merak etmiştim sormak istedim yapamadım.gözlerimde kalan son bir yaş damlalarını yine senin için akıttım.mutlu ol ama bana yaşattıklarını yaşadıktan sonra... |
|
    
|
|
12-26-2007, 09:23 AM
|
#5 (permalink) |
|
Tuğgeneral
  
|
Buda benden sana olsun yuregı zengın destansı
İlkbaharın son günleri olmasına rağmen yağmur sabahtan beri durmaksızın yağıyordu. Adam elindeki raporu masasının üzerine bıraktı ve başını kaldırarak karşısındaki genç kıza baktı. Kız gözlerinde biriken yaşları eliyle sildikten sonra adama döndü ve"Ta başından beri biliyordun değil mi?" diye sordu."Evet" diye cevap verdi adam. Ta başından kızı ilk muayene ettiği dört gün öncesinden beri biliyordu."Çok güzel oynadın doğrusu rolünü" dedi kız.Adam cevap vermedi yüzünü pencereden yana çevirdi ve dört gün öncesini düşündü. Kızın muayenehanesine geldiği ilk günü. 24-25 yaşlarındaydı. O gün de bugünkü gibi yalnız başına gelmişti. Uzun boyu kısa küt kesilmiş kumral saçları renkli gözleriyle etkileyici bir güzelliği vardı. Yüzünde hafif bir endişe yanaklarında belki biraz utanmanın verdiği pembelik gözleniyordu."Sağ göğsümde üç aydır bir sertlik fark ettim. Ağrısı yok geçer dedim aldırmadım ama geçmedi işte" demişti.Kısa bir öykü alma sonrası muayene odasına geçtiler. Kız çekingen tavırlarla soyundu ve uzandı. Adamkızın göğsüne ilk dokunduğu anda gerçeği anladı. Bu kız kanserdi! Ve hem de çok gecikmişti. Koltuk altı da bezelerle doluydu işte. Belki yüzlerce meme hastası olmuştu ama ilk defa bu kadar genç yaştakine rastlamıştı. O dakikadan itibaren oynamaya rol yapmaya başladı adam. Kızın endişesini dağıtmak için ne şaklabanlıklar yapmamıştı ki."Pek önemli bir şey gibi durmuyor. Ama buradan küçük bir parça almam lazım." "Patoloji için mi yani?" diye sordu kız. "Yok canım" dedi adam "kendi özel koleksiyonum için yani bu kadar güzel göğse pek sık rastlanmıyor da bir hatıra almam şart oldu."Birlikte güldüler. Kızın artık gülen yüzünde korkunun ve kaygının görünümü kalmamıştı. Ta ki bugüne kadar. Yüzünü pencereden odaya geri çevirdi adam. Hiç istemediği halde kızla göz göze geldiler."Yani şimdi dört gün boyunca huzurlu uyuduğum için sana teşekkür mü borçluyum?"Yoo hayır teşekkür beklemiyordu adam. Bu dört gece boyunca onun uykusuzluğunu kaygısını ve korkusunu devralmıştı. Ve şimdi geri veriyordu bunları genç kıza onun geride kalan ömrü boyunca bir daha beyninden hiç çıkmamasıca...Kız oturduğu koltuktan kalkmış küçük odanın içinde bir-iki tur atmış ve şimdi pencerenin önüne gelmişti. Göğsünün tümüyle alınacağını öğrenmişti.Ağlamıyordu artık. Sesinde isyanın öfkenin ve kadere lanetin olması gereken tonlaması da yoktu ne yazık ki.Adam onun tenine dokunsa buz gibi olduğunu hissedecekti."Çok canım yanacak mı?" "Korktuğun kadar değil" dedi adam. Bu sorulara hazırlıklıydı beyni. Bunlar kolay sorulardı. "Saçlarım dökülecek değil mi?" "Evet ama yerine yenisi hem de daha gür çıkacak""Ya alınan göğsümün yerine yenisi çıkacak mı?""Eğer sen istersen plastik cerrahlar yerine o kadar güzel bir göğüs yaparlar ki sağlam göğsünü bile almam için bana yalvarırsın."Kız burnunu ve dudaklarını cama iyice yapıştırdı. Adama döndüğünde camda dudaklarının izi kalmıştı."Bu izi hiç silme olur mu?" dedi kız. "Ben öldükten sonra bile bu iz burada kalsın. Sahi çok uzak değil ölümüm değil mi?" İşte adamın korktuğu soru gelmişti. Nasıl da gafil yakalanmıştı o çok övündüğü o yanından hiç ayırmadığı kıvrak zekası hazır cevaplılığı. Nasıl söyleyebilirdi ona son iki yılı acılar içinde geçecek en fazla dört bilemedin beş yıllık ömrü olduğunu? Nasıl söyleyebilirdi son altı ayında her sabah uyandığında tanrıdan canını bir an önce alması için yalvaracağını.. Nasıl söyleyebilirdi ona kelebeklerin ömrünün kısa olduğunu?Tek çaresi vardı adamın yalan söylemek pespembe mutluluk tabloları çizerek polyanna rolünü ustaca oynamak. Konuştu anlattı güldü güldürdü. Riyakarlığı iyi beceriyordu doğrusu. Kız artık iyice rahatlamış gibiydi. Çocukluğundan bahsetti adama ilk aşkından sonraki sevgililerinden işinden..."Ben portföy yöneticisiyim" "Ne demek o?" "Yani bir bankada yatırım danışmanıyım. İstersen senin portföyünü de ben yöneteyim""Hayır canım gerekmez. Benim işim de hastalarımın portföyünü boşaltmak."Vedalaştıktan sonra kapıya doğru yürüdü genç kız sonra döndü ve"Neden seni seçtim biliyor musun?" dedi. "Bu konuda buralarda benden iyisi yok ta ondan." "Sen öyle san" "O halde ben çok yakışıklıyım onun için.""Haydi canım sen de" dedi kız gülüştüler."Sende başka bir şey var; huzur veren rahatlatan güldüren değişik bir şey işte... Senin elinde ölüme gitmek bile zevkli olacak"Kız çıkmıştı. Adam camında dudak izi olan pencereyi açtı. Başını dışarı uzatıp gökyüzünü seyretti bir süre. Tekrar içeri girdiğinde gözlüklerinin altındaki damlaları sildi. Yağmur çoktan durmuştu oysa...
|
|
|
|
Normal
