FERHATCAN

cok deliydim cok da deli yasadm. hayatmn her ani kalabalikti. askin her turlusunu gordum her turlu kazigini yedim her turlusunu yasadim..
iste tam bun derken bir tanesinin hemde en onemlisinin eksin oldugnu hissettim birden. universiteye basladigimin ikinci ayiydi ve derslere yeni giriyordum. birini tanidim. once ona arkadasim dedim. sonra dost olduk ama o ona usul usul bakarken icimin kaynadigini bilmiyordu. oylesine surekli beraber gecen vakitlerle dolu bi 4 ayi atlattik. daha yeni soz atmistim ki o hayatmi mahvedicek kararlari verdigim bir bucuk senemi harcadigim biriydi. simdi herseyi yasams ve aska dair bi umudu kalmayan bi insan nasil asik oldum diyebilirdki ki.. evet en sonunda soledim ama bana agir gelen galiba 20 sene herseyi yasayp gordukten sonra tekrar asik olmak ve bu kez birini gercektn SEVMEKti... su an mi? ayriyiz... bana sevgiyle bakan adam birden yokoldu aylar sonra birden beni baska biri olarak gormeye basladi. nedendir bilinmez ben onn her hatasini affettigimde benim her hatam icin mahvetti. nedendir bana benim icin hic bisi yapmadn dedi ben onun icin hayallerimi ertelemisken.. ustune hakaretler geldi.. gitmeliydim ve gittimde. daha fazla kalamazdm hakaretlerden deil sevdigim adamin bu kadar deistigini gormek beni olduruyodu. ve gittim..
simdi her gun goruyorum onu her gun onu gordukce icimdeki alev korukleniyo yasadigim guzellikler ve bana yaptiklaari gozumun onune geldikce..
ama bakin iste nolursa olsun sevebiliyomus insan kendini bile hice sayarak bu sevginin altinda bile kalsa sevgisi icin yavasca olmek bile guzel geliyomus.. boris'im seni cok seviyorum..