FERHATCAN

onunla ilk telefonda tanıştık ama onun sesi beni çok etkilemişti ve görüşmeye karar verdik ilk görüşmemeiz sanki yıllardır beraber iki insan gibi çok sıcak gelişmişti ondan sonra hergün görüşmeye başladık herşeyi çok çabuk yaşamaya başladık hergün beni işyerime almaya gelir ve beni evin yakınına kadar götürürdü bazen ankara kurtuluş parkıda biraz gezer daha sonra ve giderdik biz hemen evlenmeye karar verdik ben anneme açıkladım ve annem ilişkime ok verdi daha sonra o eve aıkladı ve herkes askerliğini yapaması gerektiğini söyleyin ce evlilik geri planda kaldı asker yolu beklemek o kadar acı ki onu her saniye görme imkanın varken bu saniyeler aylara dönüştü aylar sonra görme imkanın elinde olmaya başladı ama mesafenin uzaklığı bizi birbirimizden asla uzaklaştırmadı biz birbirimize daha fazla kenetlen meye başladık sevgimiz daha fazla arttı bizim kavgalarımızda bile sevgimiz fışkırıyordu her kavga sonrası tekrar birbirimize sevgimizden bahsedip tekrar barışıyorduk uzun süreli bir küslüğümüz asla olmadı çünkü hemen birbirimizi özlerdik onun askerliğinin bitmesi için hergece dua ederdim oda beni birgün aramasın kesin birisiyle kavga ederdi sonunda askerlik süresi azaldı ve biz hep evleneceğimiz günü hayal ediyoruz hayalde evimizi yerleştirdik yuvamızda mutlu olduk ama insanlar hayalsiz yaşayamazmış bizde onları gerçekleştirmeyi düşünüyoruz çok az kaldı o kadar heyecanlıyım ki artık bitti diye haykıra biliyorum onu canımdan bile çok seviyorum allah bana onu beni de ona yazsın inşallah da hayallerimizi gerçekleştirmek nasip olsun herkese tavsiyem olsun eğer mutlu olmak istiyorsanız dik kafalılığı bırakıp kendi prensiplerimizden hepsini değil ama biraz taviz vermemiz gerekiyo onu çok özledim balımmmm bitti artık ölürüm ben sana gelllll