herşey o bizim oraya gelince başladı.hergün okuldan sonra dışarı çıkıyor onu görebilmek için saatlerce sokakta volta atıyodum ve sonunda görüyordum onu.askere gittmişti onu göremiyordum üzülüyodum ama dönecek nede olsa diyordum.bi gün tesadüfen yeğenin yanına gittim tabi yeğeni biliyodu onu sevdiğimi

askerden gelmesine 10 gün vardı.numarasını istedim verdi.gizliden ona hep aşk msjları çektim.numaramı bilmediği için benden şüphe duymamıştı.daha sonra konuşmalarımız başladı.seviyordum onu hatta çok.en sonunda bi akşam yeğenin yanına gittim kardeşimle birlikte

oda ordaydı evet benim aşkım benim bebeğimde ordaydı.bi ara odada yalnız kaldık ama hiç bişey konşmadık.ben mutfağa yeğenin yanına gittim ve sustum

git dedi açıl anlat ona olan duygularını emin olki seni geri çevirmeyecek.tekrardan odaya onun yanına gittim ve herşeyi bir bir anlatım.ilk başta kabul etmek istemedi ama sonradan ikna edebildim onu.inanamıyordum sevdiğim adam yanımdaydı artık bi yabancı değil bi sevgiliydik onunlan.ama bu mutluluk bitecek die çok korkuyordum.ki korktuğumda başıma geldi.ona okadar çok bağlanmışken onu okadar çok seviyorken çekti bursaya gitti.giderken birbirimize sarılıp çok ağladık.gitme dedim yalvardım gitmem lazım dedi duraramam bu şehirde artık dedi.ama seni unutmayacam hep arayacam seni hep seveceğim demişti.ve gitti.artık ben bitmiştim hayatım olan tüm anlamını yitirmişti.aradan henüz bi hafta dahi geçmemişti 4 gün ya 4 gün içinde bi insan nekadar değişebilir.o çok değişmişti

benimle konuşmak istemiyor telefonlarıma cvp vermiyor duygularımı dile getirdiğim zaman alay ediyordu.kalbim çok acıyordu dayanamıyordum.aradan bi hafta geçti ve yeğeni kardeşime demiştiki amcam kendine yeni bitane bulmuş onu çok seviyor onunlan evlenecek.dünyam başıma yıkıldı ya ben ne olucaktım umutlarım yarınlarım ne olacaktı.bitmiştim o an.hemen msj çektim varmı böyle bişey die bana yok dedi.olayı öylece bıraktı.ve gideli iki hafta olmuştu ben sadece ona olan özlemimi dile getirmek için iki parça çok hoş müzik dinletmiştim.daha sonra aradım tlfnu açtı ama konuşmadı yani başkalarıyla konuşuyo klahkalar atıyordu.o güldü ben ağladım o güldü ben ağladım hıçkıra hıçkıra hatta yağmurun altında 45 dk benimle konuşsun die bekledim ve konuştu.söylediği şey sadece şuydu;artık beni aklından çıkar bana bir sevgili gibi değil bi arkadaş bi dost gözüyle bak dedi

eğer başka anlamda arıyacaksanda hi arama dedi.ben herşeyi gözardı edip memet ben seni çok özledim ve seni çok seviyorum bebeğim dedim.oda bana herşey bitti anla artık seni istemiyorum

keşke seni tanımasaydım neden gelip bana duygularını anlattın ben seni sevmedim dedi.o an ölmeyi okadar çok istedimki ama olmadı ölmedim

kendine çok ii bak dedim umarım bi gün karşına gerçekten sevebileceğin biri çıkarda beni ozaman anlarsınve son olarak yemin ettim bidaha seni aramicam die sadece seni çok sevdiğimi bil yeter dedim.sustu hiç bişey demedi

ben tekrar memet kendine çok ii bak olurmu dedim ve yin eondan ses yok.tlf kapatım yağmur altında saatlerce bekledim ağladım ağladım ve ağladım.yaaa yemin ediyorum ben bebişimi gerçekten çok sevdim ve çok özledimmmm.ölmeyi düşündüm çalıştığım işyerinin çatısına çıktım karşımda duran hırçın denize baktım ve düşündüm değermi acaba die.belki ölseydim acılarımdan kurtulacaktım ama yaa ailem ya çevremdeki arkadaşlarım ne olacaktı.değmez dedim ve ölüme

de ona

da rest çektim.ben bi aşk yüzünden ölecek biri değildim.sonuç onu çok seviyorum ama beni terketti diyede ölmeyi düşünmüyorum.herşeyde bi hayır vardır derler ya benim içinde bu hayırkıydı diorum ve yazıma son veriyorum.