aşktan da öte bi duyguydu.Onu ilk gördüğüm gün sanki içimde depremler olmuştu.Öylesine büyülemişti beniki onsuz ölümü bile düşünemez olmuştum.artık tanıştığımız gün olan yirmi eylülü doğum günüm sayıyodum.gözümden bile kıskanıyodum onu.onunda beni deliler gibi sevdiğini biliyodum.yirmi dört saat içinde en fazla iki üç saat ayrı kalırdık.ama zamanla ona anlatamadığım kötü günler geçirmeye başladım.ne kadar istemesem de bu ruh halim ona yansıdıonu çok üzdüm.yeri geldi o da beni çok üzdü ama ben hepsini unuttum fakat o unutamadı.ondan sonra ne yaptıysam onu mutlu edemedim ve bi gece bana gerçekten ayrılmak istediğini söyledi bundan öncekilere hiç benzemiyodu bu durum bi an kötü bi rüya bi an öldüğümü zannettim fakat ne rüya görmüşüm ne de ölmüşüm gerçek ti bu yaşamak artık benim için haram yirmi gündür ayrıyız perşembe günü geliyo duman gözlümbenim olması için elimden geleni yapıcam eğer yine başaramazsam okulu bırakıp terkedicem buraları o olmadan yaşayamam bu şehirde nefes alamam artık sizde bişeler yapın ve bu ölümsüz aşkı canlatın evet duman gözlüm milyonlarca insanın huzurunda sana sesleniyorum BİTANECİK AŞKIMYAŞAMA HEVESİM OLUR MUSUN?