Zaman zaman içinde....

**GaMzeLi** · 10-01-2007, 04:55 PM

Zaman geçtikçe ihtiyacının huzur oldugunu görür insan. Hep sevginin mutlulugun başarmanın sevinçlerin peşinde koşar dururuz ya... Hep çok şeyimiz hatta bazen herseyimiz ve dahi herşeyin hepsinden olsun isteriz ya... Huzur aramayı da eğer bulmuşsak öylece kalmayı da unutur gideriz.

Hepimizin hayatları digerlerinden özeldir. Özel kılan sahip olduklarımızdan başka ne ise ? Başkalarının da aynı hayalleri kurduğunu görmeksizin hayallerimizi özel sanırız. İyi hissetmek için öyle düşünmeyi saglıklı buluruz çoğu kez.

Mutlu bir yanılsama.

O yüzden de uzak olanları arkada kalanları ulaşılmayanları henüz başarılmayanları biz büyüdükçe hayallerimiz küçülse de hayallerimize katıp mutluluk ararız. Hayalleri geçmişe kurarız. Çelişiriz zamanla ve kendimizle. Gerçeği inkar ederiz. Olmuşları kopartıp atmaya çalışırız olan herşeyin arasından. Hayaller kırmızıya döner kanatmaktan yaşananları. Yenisine izin vermez önce beyazı kirletmeden yeniden pembeleşmez.

Benim çocukluğum ve erken! gençligim bahçelerin içerisinde geçti hep. Büyüdüğüm evin kerpiç duvarları yağan her yağmurda evde kap kacak bırakmayan çatıyı ve menteşelerinden kaymış bir türlü tamir tutmayan aralık kapıdan giren ayazı o ayazlarda daha gece yarısı olmadan sönüp giden sobayı sabah uykumu iki kat yorgana mahkum eden o geceden uyanmış gibi hatırlarım.

Can eriğin dallarını çocuk kuvvetiyle kırarcasına sallayıp dalını yaprağını ayırmadan kovaya boca edişlerim annemin arkamdan kovalayışları ya da yoncalardan kısa kalıp saklanışlarım. Sonra uyuyakalışlarım bahçenin orta yerinde bir yerde... At kılından sığırcık ökseleri Asım eniştenin bitmeyen 2.5 liralık harçlıkları. İlk hediyesi mantar tabancam. Koca bir kutu mantarı Tomas 'ın üzerine boşaltışım. Sonra onun gidip bir daha dönmeyişi. Bayram gezmeleri el öpmelerim. Kare bisküviye sıkıştırılmış lokumlar susamlı soğurma şekerim. Kanalizasyon inşaatı günleri.. Lastik çizmeli sivilceli ve parkalı devrimci ergenligim... Gömdüğüm kitaplarım dergilerim.

Belime kadar çamurla okul dönüşlerim. Yaz olsun kış olsun bahçenin ortasında leğende yıkanmalar. Leyla ablanın kucağı. Franco Caspari cep fotolarının bitmeyen hikayeleri. Çuval çuval bugdayla sırada sabahlanan değirmenler tandırdan kapılan sıcacık ekmekler... sana yağlı...

Sizinkisi başka türlüydü belki. Hepimizinki başka türlüydü. Bilmek anlamak bazen özlem bazen tekrar duygularıyla yaşamak için.

Şimdi özlenen tarlaların ya da bahçelerin içindeki tertemiz ve bembeyaz çocukluğun huzuru belki de...

Ama gidemezsin gitsen de bulamazsın. Kaptırmışsın ne varsa hayatın içinde sonuna kadar yapmaya. Yaratmaya adamışsın ya kendini.. Olmaz zaten.

Çalışmak ve hayatı sürdürmek için kazanmak zorundaysan çocukluktan ve ilk gençlikten akılda kalanlar ve hatta başkalarının çocukluklarından kalanlarla birlikte daha fazlası çoğu zaman yaz günlerinde bir bilemedin iki haftalık tatilden ibaret. Ya da iş arasına sararak kaçmalık yakın yol üstü köylerde bitmeyen sabah kahvaltısı özlemlerinden. Şanslıysan son zamanlarını geçirmek için bulacağın birkaç yüz metrelik bahçeler bir de... O kadar...

İnsan tüm bunları bilir ve hatta önemser de seçer mi kazanmak ve başarmak varken ?

Acı keder çile ıstırap ağır bedeller ateş kahır hasret zor..... Ölümün kıyısında hayatlar... O zaman bunları kim hisseder kim yaşar ?.. Yürek ve beden kaldırmazmış... Canlar sagolsun kim takar...

10-01-2007, 04:55 PM	#1 (permalink)
GaMzeLi Admin	Zaman zaman içinde.... Zaman geçtikçe ihtiyacının huzur oldugunu görür insan. Hep sevginin mutlulugun başarmanın sevinçlerin peşinde koşar dururuz ya... Hep çok şeyimiz hatta bazen herseyimiz ve dahi herşeyin hepsinden olsun isteriz ya... Huzur aramayı da eğer bulmuşsak öylece kalmayı da unutur gideriz. Hepimizin hayatları digerlerinden özeldir. Özel kılan sahip olduklarımızdan başka ne ise ? Başkalarının da aynı hayalleri kurduğunu görmeksizin hayallerimizi özel sanırız. İyi hissetmek için öyle düşünmeyi saglıklı buluruz çoğu kez. Mutlu bir yanılsama. O yüzden de uzak olanları arkada kalanları ulaşılmayanları henüz başarılmayanları biz büyüdükçe hayallerimiz küçülse de hayallerimize katıp mutluluk ararız. Hayalleri geçmişe kurarız. Çelişiriz zamanla ve kendimizle. Gerçeği inkar ederiz. Olmuşları kopartıp atmaya çalışırız olan herşeyin arasından. Hayaller kırmızıya döner kanatmaktan yaşananları. Yenisine izin vermez önce beyazı kirletmeden yeniden pembeleşmez. Benim çocukluğum ve erken! gençligim bahçelerin içerisinde geçti hep. Büyüdüğüm evin kerpiç duvarları yağan her yağmurda evde kap kacak bırakmayan çatıyı ve menteşelerinden kaymış bir türlü tamir tutmayan aralık kapıdan giren ayazı o ayazlarda daha gece yarısı olmadan sönüp giden sobayı sabah uykumu iki kat yorgana mahkum eden o geceden uyanmış gibi hatırlarım. Can eriğin dallarını çocuk kuvvetiyle kırarcasına sallayıp dalını yaprağını ayırmadan kovaya boca edişlerim annemin arkamdan kovalayışları ya da yoncalardan kısa kalıp saklanışlarım. Sonra uyuyakalışlarım bahçenin orta yerinde bir yerde... At kılından sığırcık ökseleri Asım eniştenin bitmeyen 2.5 liralık harçlıkları. İlk hediyesi mantar tabancam. Koca bir kutu mantarı Tomas 'ın üzerine boşaltışım. Sonra onun gidip bir daha dönmeyişi. Bayram gezmeleri el öpmelerim. Kare bisküviye sıkıştırılmış lokumlar susamlı soğurma şekerim. Kanalizasyon inşaatı günleri.. Lastik çizmeli sivilceli ve parkalı devrimci ergenligim... Gömdüğüm kitaplarım dergilerim. Belime kadar çamurla okul dönüşlerim. Yaz olsun kış olsun bahçenin ortasında leğende yıkanmalar. Leyla ablanın kucağı. Franco Caspari cep fotolarının bitmeyen hikayeleri. Çuval çuval bugdayla sırada sabahlanan değirmenler tandırdan kapılan sıcacık ekmekler... sana yağlı... Sizinkisi başka türlüydü belki. Hepimizinki başka türlüydü. Bilmek anlamak bazen özlem bazen tekrar duygularıyla yaşamak için. Şimdi özlenen tarlaların ya da bahçelerin içindeki tertemiz ve bembeyaz çocukluğun huzuru belki de... Ama gidemezsin gitsen de bulamazsın. Kaptırmışsın ne varsa hayatın içinde sonuna kadar yapmaya. Yaratmaya adamışsın ya kendini.. Olmaz zaten. Çalışmak ve hayatı sürdürmek için kazanmak zorundaysan çocukluktan ve ilk gençlikten akılda kalanlar ve hatta başkalarının çocukluklarından kalanlarla birlikte daha fazlası çoğu zaman yaz günlerinde bir bilemedin iki haftalık tatilden ibaret. Ya da iş arasına sararak kaçmalık yakın yol üstü köylerde bitmeyen sabah kahvaltısı özlemlerinden. Şanslıysan son zamanlarını geçirmek için bulacağın birkaç yüz metrelik bahçeler bir de... O kadar... İnsan tüm bunları bilir ve hatta önemser de seçer mi kazanmak ve başarmak varken ? Acı keder çile ıstırap ağır bedeller ateş kahır hasret zor..... Ölümün kıyısında hayatlar... O zaman bunları kim hisseder kim yaşar ?.. Yürek ve beden kaldırmazmış... Canlar sagolsun kim takar...

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	UslanmaM	Cevaplar	Son Mesaj
♥ Ne Zaman Ki Ecel Geldi İşte O Zaman Son Nokta Eklenecek ♥	cano_ka	Resimli Şiirler	0	09-30-2007 12:23 PM
zaman içinde	cHoLeRa	Şiirler	0	08-21-2007 05:46 PM
Halkın içinde öyle bir fitne ve fesat düşeceği zaman gelecek ki ..	EXiR	Dua, Ayet, Hadis	0	04-20-2007 10:25 PM
Zaman	HeLiN	Bilgi Deposu	0	04-15-2007 01:23 AM

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)