İsimsiz Sevgiliye............

**GaMzeLi** · 09-13-2007, 09:39 AM

Bize sevmesini ogretmediler sevgili bize hep sevgiyi saklamasini ogrettiler. Hep bekletmeyi..hep ertelemeyi.. bu yuzden biz kiminle birlikteysek bir digerini ama hep uzakta olani ozledik hic dinmedi doyumsuzlugumuz biz hep uzaktakini sevdik sevgili... yanimizdakini degil odamizin duvarinin arkasindakini degil birseyler paylastigimizi degil uzaklardakini ulasamadigimiz kadar uzaklardakini sevdik... Yanimizdakileri kirip gecirdik incitip uzduk de hep ulasamadiklarimiza sakladik soyleyemedigimiz o guzel sozleri... Ozledigimiz sevgiden delice korktuk biz sevgili. Sevmek bizim icin sinirlarimizdan hic cikmamakti. Kendi sinirlarimizda sevmek hep kapana kisilmakti. Bu korku yuzunden hep karsimizdaki insanlarin sevgisini eksIk bulduk kucumsedik onlarin sevgisini yeni heyecanlar arama istegi vardi. Bir kiside takili kalmak ne kadar basit diyorduk. Gozumuz hep ucan kuslardaydi. Yuksek daglarin en tepesinden bakiyorduk insanlara biz. Sorun bizdeydi sevgili. Sevgiye inancsiz olan bizdik... Bir insan bizi sevmeye basladiginda yenildiginde sevgimize; ondan uzaklasir nasil da tiksinirdik sevgilerinden biz. Ama bizden biraz uzaklasmaya gorsunler onlari yana yakila nasil da arardik. Cunku biz sevilmeye alismistik hatirlasana nasil da ihtiyac duyardik seslerine kokularina. Kaybolmustuk dagittigimiz sevgilerde. Kim bizi seviyordu biz kimi seviyorduk. Sinirlar erir karisirdi hersey. Oksuz sahipsiz bir sevgimiz vardi ama onu kime verecegimizi sasirdik. Inanirlardi bize inanirlardi o oksuz sahipsiz basibos sevgimize. Cunku cevremizdeki herkes o kadar hasretti ki sevgiye... Cunku onlar da bizim gibi sinirlar icinde buyumuslerdi. acilamiyorlardi kendilerini taniyamadan cikamazlardi sinirdan izinsiz cikis yoktu bize sevgiye gecit yoktu. Kac zamandir kendimizi kandirdik sevgili. Kimi sevenler sarkilarda yasatir sevdigini kimi eski cuzdanindaki eski soluk bir resimde kimi ise hayallerle susledigi sinirli dunyasinda anlatacak cok seyleri yoktur. Cok olan sadece cektikleri acilardir sinirli dunyalarinda. Bunu bilirler sevgili ama kiramazlar zincirleri. Aski sevmeyi sevilmeyi kendimizi adamayi o kadar cok ozlemisken ayni zamanda ikiyuzlulukte icimize islemisti. Kendimden biliyorum gozumuzde hayatimizin zerre kadar onemi yoktu. Gerektiginde hayatimizi hice sayacak kadar kahraman ama bir o kadar da yalanci ve riyakardik sevgili. Patlayici bir madde gibi tasirdik sevgileri. Kaygi dolu urkuntu dolu bir sir gibi tasirdik sevgileri. Okudugumuz yoksulluk romanlarinda gozyaslariyla seyrettigimiz filmlerde anlatilan kahramanlarin hayatlarindan daha berbatti hayatimiz aslinda. Ama kendimize duymadigimiz sefkati onlara duyardik... Birbirimize ne kadar ne kadar uzuldugumuzu gosteremedigimizden birbirimizin derdine yeterince egilemedigimiz icin bu filmlerdeki kahramanlarin hayatlarina aglardik doyasiya.... Aslinda birbirimizi cok sevmek istiyorduk ama nedense cok utaniyorduk bundan ve hep erteliyorduk. Yururken sokakta karanliklar eslik ederdi yalnizligimiza. Sokagin sonunda o gokyuzunun yalanciligi bizi de vururdu kaybolan o sahipsiz asklarida... Biliyormusun bugune kadar hep seviyormusum gibi yaptim ben. Aslinda onlari tanimiyordum benama yinede ihtiyacim vardi sevgilerine . Bagislasinlar beni ve unutmasinlaronlar adina onlardan daha cok aci cektim ben... Bir tek seni taniyorum aslinda ben... Bir tek seni... Dinliyorum anlat hadi... Demek sonsuza dek kaciyormus insan kendisinden...

doluyuz biryasam bicimidir

................................................

09-13-2007, 09:39 AM	#1 (permalink)
GaMzeLi Admin	İsimsiz Sevgiliye............ Bize sevmesini ogretmediler sevgili bize hep sevgiyi saklamasini ogrettiler. Hep bekletmeyi..hep ertelemeyi.. bu yuzden biz kiminle birlikteysek bir digerini ama hep uzakta olani ozledik hic dinmedi doyumsuzlugumuz biz hep uzaktakini sevdik sevgili... yanimizdakini degil odamizin duvarinin arkasindakini degil birseyler paylastigimizi degil uzaklardakini ulasamadigimiz kadar uzaklardakini sevdik... Yanimizdakileri kirip gecirdik incitip uzduk de hep ulasamadiklarimiza sakladik soyleyemedigimiz o guzel sozleri... Ozledigimiz sevgiden delice korktuk biz sevgili. Sevmek bizim icin sinirlarimizdan hic cikmamakti. Kendi sinirlarimizda sevmek hep kapana kisilmakti. Bu korku yuzunden hep karsimizdaki insanlarin sevgisini eksIk bulduk kucumsedik onlarin sevgisini yeni heyecanlar arama istegi vardi. Bir kiside takili kalmak ne kadar basit diyorduk. Gozumuz hep ucan kuslardaydi. Yuksek daglarin en tepesinden bakiyorduk insanlara biz. Sorun bizdeydi sevgili. Sevgiye inancsiz olan bizdik... Bir insan bizi sevmeye basladiginda yenildiginde sevgimize; ondan uzaklasir nasil da tiksinirdik sevgilerinden biz. Ama bizden biraz uzaklasmaya gorsunler onlari yana yakila nasil da arardik. Cunku biz sevilmeye alismistik hatirlasana nasil da ihtiyac duyardik seslerine kokularina. Kaybolmustuk dagittigimiz sevgilerde. Kim bizi seviyordu biz kimi seviyorduk. Sinirlar erir karisirdi hersey. Oksuz sahipsiz bir sevgimiz vardi ama onu kime verecegimizi sasirdik. Inanirlardi bize inanirlardi o oksuz sahipsiz basibos sevgimize. Cunku cevremizdeki herkes o kadar hasretti ki sevgiye... Cunku onlar da bizim gibi sinirlar icinde buyumuslerdi. acilamiyorlardi kendilerini taniyamadan cikamazlardi sinirdan izinsiz cikis yoktu bize sevgiye gecit yoktu. Kac zamandir kendimizi kandirdik sevgili. Kimi sevenler sarkilarda yasatir sevdigini kimi eski cuzdanindaki eski soluk bir resimde kimi ise hayallerle susledigi sinirli dunyasinda anlatacak cok seyleri yoktur. Cok olan sadece cektikleri acilardir sinirli dunyalarinda. Bunu bilirler sevgili ama kiramazlar zincirleri. Aski sevmeyi sevilmeyi kendimizi adamayi o kadar cok ozlemisken ayni zamanda ikiyuzlulukte icimize islemisti. Kendimden biliyorum gozumuzde hayatimizin zerre kadar onemi yoktu. Gerektiginde hayatimizi hice sayacak kadar kahraman ama bir o kadar da yalanci ve riyakardik sevgili. Patlayici bir madde gibi tasirdik sevgileri. Kaygi dolu urkuntu dolu bir sir gibi tasirdik sevgileri. Okudugumuz yoksulluk romanlarinda gozyaslariyla seyrettigimiz filmlerde anlatilan kahramanlarin hayatlarindan daha berbatti hayatimiz aslinda. Ama kendimize duymadigimiz sefkati onlara duyardik... Birbirimize ne kadar ne kadar uzuldugumuzu gosteremedigimizden birbirimizin derdine yeterince egilemedigimiz icin bu filmlerdeki kahramanlarin hayatlarina aglardik doyasiya.... Aslinda birbirimizi cok sevmek istiyorduk ama nedense cok utaniyorduk bundan ve hep erteliyorduk. Yururken sokakta karanliklar eslik ederdi yalnizligimiza. Sokagin sonunda o gokyuzunun yalanciligi bizi de vururdu kaybolan o sahipsiz asklarida... Biliyormusun bugune kadar hep seviyormusum gibi yaptim ben. Aslinda onlari tanimiyordum benama yinede ihtiyacim vardi sevgilerine . Bagislasinlar beni ve unutmasinlaronlar adina onlardan daha cok aci cektim ben... Bir tek seni taniyorum aslinda ben... Bir tek seni... Dinliyorum anlat hadi... Demek sonsuza dek kaciyormus insan kendisinden... doluyuz biryasam bicimidir ................................................

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	UslanmaM	Cevaplar	Son Mesaj
İsimsiz varlıkla tanışma....	RebelliouS	İlginç Bilgiler	0	07-03-2007 04:15 PM
İsimsiz Sokak	HeLiN	Deneme, Hikaye	0	04-20-2007 11:40 PM
Bu Da İsimsiz Olsun :)	jelibonn	Güzel Sözler	0	02-11-2007 05:53 PM
İsimsiz...	DJPesimisT	Aşk Hikayeleri	0	01-17-2007 05:53 PM
İsimsiz sevgiler	DJPesimisT	Aşk Hikayeleri	0	01-15-2007 12:48 AM

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)