Ateş bir gün suyu görmüş yüce dağların ardında. sevdalanmış onun deli dalgalarına... hırçın hırçın kayalara vuruşuna
yüreğindeki duruluğa demişki suya "gel sevdalım ol! hayatıma anlam katan mucizem ol!"
Su dayanamamış gözlerindeki sıcaklığa "ol" demiş "yüreğim sana armağan"
sarılmış ateş ve su birbirine
sıkıca
kopmamacasına
doymamacasına...
Zamanla su buhar olmaya! Ateş kül olmaya başlamış. Ya kendi yok olacakmış
ya aşkı… Baştan alınlarına yazılmış olan kaderle yüreğindeki kaderi de alıp
gitmiş uzak diyarlara su.
Ateş kızmış yakmış ormanları aramış suyu diyarlar boyunca. Günler boyu
geceler boyu
birgün gelmiş suya varmış yolu bakmış
o duru gözlerine suyun; biraz kızgın
biraz hırçın. Ve o an anlamış aşkın bazen gitmek olduğunu ama gitmenin yitirmek olmadığını… ateş durmuş
susmuş
sönmüş aşkıyla
İşte o zamandan beridir ki ateş sudan
su ateşten kaçar olmuş. Ateşin yüreğini sadece su
suyun yüreğini de sadece ateş alır olmuş.
alıntı
07-13-2007, 10:57 PM
ateş ve suyun aşkı
Benzer Konular
Normal
