|
|
 
|
||||||
| Anne, Çocuk ve Bebek Anneler ve Çocuk Sağlığı İçin Gerekli Bilgiler. |
 |
|
|
LinkBack | Seçenekler | Stil |
04-17-2007, 12:32 PM
|
#1 (permalink) |
|
Banned
 |
Disiplin
Anne babalar kendi ruh durumları
 çocuğun yapısı ve çevre koşulları nedeniyle çocuklarına karşı tutarsız davranabilirler. Hiçbir evde her zaman tutarlı olmak mümkün değildir. Burada sözü edilen tutarsızlık sürekli devam eden tutarsızlıktır. Birgün görmezlikten gelinen davranış ertesi gün ağır ceza görüyorsa annenin yaptığını baba bozuyor ya da babanın verdiği cezaya anne karşı çıkıyorsa tutarsızlık gerçekten vardır. Tutarlı olmayan yaklaşım gevşek ve katı tutumların tüm sakıncalarını taşır. Çocukların sorumluluk almalarını engeller hem de onları aşırı deneme ve isyana teşvik eder. Tutarsız yaklaşım içinde annelerin sık başvurduğu yollardan birisi de acındırma yoludur. “Beni çok üzüyorsun” “Sizin yüzünüzden hasta oldum” “Beni birazcık seviyorsan yapma” diyerek çocuğun söz dinlemesini sağlamaya çalışan anneler vardır. Bu yolla çocuk endişelenir ama yine söz dinlemez hatta daha hırçın davranır. Bütün gün bağıran azarlayan söylenen anneler vardır. Çocuk davranışını annenin ses tonuna göre ayarlamayı öğrenmiştir. Anne en yüksek ses tonuyla bağırmadan söz dinlemez. Babaya şikayet etmek babanın öfkesiyle korkutmak da diğerbir tutarsız yaklaşım örneğidir. Akşam baba eve gelinceönce çocukların bütün gün yaptıkları anlatılır daha sonra “Bu seferlik affet babası bir daha yapmayacağına söz versin” denilerek babayla çocukların arasına girilir. Çocuk uyarıların uygulanmayacığını öğrenir ertesi gün aynı senaryo tekrar yaşanır. Uygulanması sakıncalı olan ama anababaların sık başvurduğu yöntemlerden birisi de çocuğa küsmektir. “Konuşma benimle ben senin annen değilim” “Git başka anne bul” cümleleriyle çocuğu yola getirmeye çalışmak ve bunu uzun süre sürdürmek çocuğa küsmeyi öğretir. Çocuk tedirgin olur ve annenin kendisiyle barışması için elinden geleni yapar. Sonunda zaten vicdanı rahat olmayan anne hiçbirşey olmamış gibi barışır. Bazen anne çocuk arasındaki ilişki küslük öncesinkinden daha yakın olur. Bir disiplin aracı olarak söz edilmesi uygun olmayan ama günümüzde halen uygulanmakta olduğu için üzerinde durulacak bir yöntem dayaktır. Dayak bir anlık öfke ile başvurulan çoğu kez amacını aşan bir cezadır. Öğretici değeri olmayan etkisi kısa süren bir yıldırma yöntemidir. Dayak yiyen çocuklar çoğunlukla neden dayak yediklerini unuturlar. O gün babasının kendisini dövdüğünden yakınan bir çocuğa o gün neler olduğu sorulduğunda olayı hatırlamadığını söyleyecektir. Aklında kalan tek şey dayak yemiş olduğudur. Disiplin bir eğitim aracı olarak düşünüldüğünde korkutma utandırma gururunu kırma gibi kavramlarla iç içe olmamalıdır. Disiplinin iki temel amacı vardır; Birincisi çocuğa anlaşılır kesin ve sınırları olan güvenli bir ortam sunmaktır. Bu ortam çocuğun sağlıklı gelişimi için gereklidir. Disiplinin ikinci amacı ise çocuğun kendi kendini yönetme yeteneği yani özdenetim kazanmasıdır. Çocuk denetim altında değilken de öğrendiklerini uygulayabilmeli kurallara uymayı sürdürebilmelidir. Anababası yanındayken kurallara uyan ama denetim kalkınca çığrından çıkan çocuk özdenetim yeteneği kazanmamış demektir. Bazı anababalar disiplini sorun olduğu zamanlarda başvurulacak uygulamalar olarak görürler. “çocuğum söz dinlemediği zaman ne yapmalıyım?” “Bana vurduğu zaman ben de ona vurabilir miyim?” “verdiğimiz hiçbir ceza işe yaramıyor ne yapacağımızı şaşırdık” ifadeleri bu bakış açısını tanımlar. Bu anababalar için disiplin acil durumlarda dokunulması gereken bir alarm düğmesidir. Böyle bir disiplin anlayışı eğitici değil cezalandırıcıdır. Önceden bir hazırlık yoktur olay anında tepkisel yaklaşılır. Bu duruma gelmemek için disiplin yaşamın bir parçası olarak görülmeli “sorunları önceden önlemek için neler yapmamız gerekiyor” sorusuna yanıt aranmalıdır. Anababaların etkili ve kesin sınırlar koyamamasının bir nedeni de çocuklarının sevgisini kaybetme korkularıdır. Çocuklar anababanın bu korkusunu hissederler ve sınırlarla karşılaştıklarında onları sevmemekle tehdit ederler. “sen kötü bir annesin senden nefret ediyorum” “çok acımazsızsın beni hiç sevmiyorsun” gibi cümlelerle annebabaya geri adım attırmayı başarırlar. Hiçbir çocuk sınırları isteyerek memnuniyetle kabul etmez. Çocuğun kural koyan anababaya “Bu kuralları benim iyiliğim için koyduğunuzu biliyorum iyi ki kurallarınız var” demesini beklemek yanlıştır. Anababa olmanın zor taraflarından birisi de konulan kurallar nedeniyle çocuğun kızgın olmasını tolore edebilmek ve geri adım atmamaktır. Çocuğuyla yakın ilişki kurmayı onunla “arkadaş” gibi olmakla karıştıran anababalar da vardır. Arkadaşlık ilişkisinde eşitlik vardır taraflar biribirlerine öneride bulunabilir kararlar uzlaşarak alınır yaptırım yoktur. Önerilen şey istenirse yapıluır istenmezse yapılmaz. Oysa çocuklar için evde tutarlı kurallar ve sınırlar koyan sevgi ve destek veren bir anababa gereklidir. Anababa sınırını koymalı çok memnun olmasa bile uygulamaya devam etmelidir. Disiplin İçin Önemli İlkeler 1. Tutarlılık disiplin için en önemli ilkelerden biridir. Anababa çocuğu uygun olmayan bir isteğine birkaç kez “Hayır” dedikten sonra sonunda “Evet” diyorsa çocuk ısrar etmesinin işe yaradığını öğrenecektir. 2. Anababanın sözbirliği ve işbirliğ yapması disiplin için gereklidir. Anne çocuğa “Dışarı çıkmadan önce oyuncaklarını topla” dediğinde baba “Bırak gitsin arkadaşları bekliyor” diyorsa çocuk işine gelen kuralları dinleyecektir. 3. Anababa davranışlarıyla çocuğa örnek olduğunu unutmamalıdır. Anne baba öğrettikleri kuralları kendilerinin de sergiliyor olması gerekir. Kardeşine vurduğu için çocuğunu döven bir baba “kimsenin kimseye vurmaması gerekir” kuralını önce kendisi bozmuş olur. Çocuklar anababaların birbirilerine nasıl davrandıklarını gözlemlerler. Eşini sürekli eleştiren ya da ona alaycı bir şekilde yaklaşan bir babanın yanında çocuğun kardeşine olumlu ve saygılı davranması beklenemez. Anne babaların çocuklarına karşı tutumlarını etkileyen başlıca faktörler şöyle sıralanabilir: Anne ve babanın zihinlerinde nasıl bir çocuk istedijkleri konusunda daha doğumdan önce hayali bir çocuk kavramı oluşur. Dünyaya gelen çocuk anne ve babanın beklentilerine uygun olmadığı takdirde oluşan kırıklık sonucu anne babada red etme tavrı gelişir. Toplumun kültürel değerleri çocuklarını yetiştirme konusunda anne-babaların tutumlarını etkiler. Çocukların sayısı cinsiyeti ve kişilik özellikleri anne-babanın tutumlarını etkiler (uyaran çocuk anne-babanın dikkatini daha çok çeker kendisiyle ilgilendirir). Bütün bunların dışında anne-babanın kendi çocukluk yıllarındaki deneyimleri şimdiki tutumlarında etkili olabilir. Çocukluk yıllarında kendi anne babasıyla sağlıklı bir etkileşim kuramayan yeterli sevgi göremeyen bir baba ya da genç kızlık yıllarında aşırı baskı altında büyümüş bir annenin tutumları bu kötü deneyimler nedeniyle olumsuz olabilir.Yine aile içinde eşler arasındaki ilişki çocuklara karşı takınılan tavrı etkileyen bir başka faktördür. Örneğin eşiyle anlaşamayan mutsuz bir annetüm sevgisini çocuğuna vererek onunla aşırı derecede bütünleşebildiği gibi tam tersine saldırgan bir tutuma da bürünebilir. |
|
    
|
|
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| Seçenekler | |
| Stil | |
|
|
Benzer Konular
|
||||
| Konu | Konuyu Başlatan | UslanmaM | Cevaplar | Son Mesaj |
| Baba ve disiplin | ByemonaR | Anne, Çocuk ve Bebek | 0 | 02-21-2007 10:39 PM |
| Okulda 'cep'e disiplin cezası | USLANMAM | Güncel HABERLER | 0 | 01-23-2007 05:00 PM |
Normal
