1 den 8´e kadar. Toplam 8 Sayfa bulundu

Konu: Oltayla balık avı /Yemler

  1. #1
    Emektar Üye
    EXiR - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)

    Standart Oltayla balık avı /Yemler



    Kullanılan Yemler
    1 -MAMUN VE TEKE
    Harika bir yemdir dip balıklarının yanı sıra levreginde bayıldığı bu yem, her takımda rahatlıkla kullana bilirsiniz,
    en çok iş yaptığı dönem ise..
    gece; ay ışığında ve gün ışıdığında
    not: Bu yemiler küçük balıklar tarafındanda dağıtıla bildiğinden avlanacağınız yere serperek mazmuz olarakta kullana bilirsiniz..

    2-YENGEÇ;
    Bu yemimizde genelde cenesi sert olan balıklarda "cupura,karagöz vb" gibi balıklarda kullandığımız bir yemdir, yemin boyutları önem arzeder ve bilmeniz gereken şey secerek almanızdır ve benim tavsiyem baş parmagınızın tırnagını geçmemesidir
    En çok iş yaptığı dönem ise;
    Sabah saatleridir, bu yemi ben genelde dip oltada ve zokada kullanırım ve mazmuz olarakta mamun atarım önüme..

    4-BORU KURDU
    Bu yemimiz izmir ve cevresinde en çok kullanılan muhteşem bir yemdir, fosforlu bedeni ve kanlı yumuşak yapısı ile her türden balığın 1 NUMARA yemidir..her takımla kullanabileceğiniz bu yemle güzel avlar çıkarırsınız
    En çok iş yaptığı dönem;
    Gece karanlığındır,gündüzde avlanma olanağı olsada genel olarak gece avında kullanılır ve dediğim gibi özellikle cupuranın ilk besin kaynağıdır

    5-MADYA
    Bu yemimizde dip balıkları için özel bir yemdir genel olarak bu yemi tercih etmemizin sebebi küçük balıkların bu yemi bozamamasıdır
    yer daim kullanacağınız bu yemin tek bir sorunu vardır oda sert kabuğu,
    En iyi iş yaptığı dönem; herzaman ve özelliklede gündüz avlarında

    ( Konu alıntıdır)

  2. #2
    Emektar Üye
    EXiR - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)

    Standart

    Yem Takma Teknikleri
    BALIKLAR (Bütün yada canlı olarak)

    “BÜYÜK BALIK KÜÇÜK BALIĞI YUTAR” denir; böylece pek çok balık türü kendilerinden daha iri balıkların avına yem olarak kullanılabilirler. Örneğin, orkinoz avında palamut, yada kefal: torik yada palamut avında sardalya, hamsi, istavrit. Vb.; mercan avında sardalya, yada gümüş gibi balıklar iğneye bütün takılıp yem olarak işlev görürler.
    Levrek avında ise, kaya balığının iğneye canlı olarak takılması usta balıkçıların en geçerli yöntemidir. Özellikle, sonbaharda sığ sulardaki levrek avcılığında canlı kaya balığı tercih edilir.
    Tatlı sularda da, çaylardan kepçeyle toplanarak livarda yaşatılan küçük Sazangilller sudak,turna gibi dişli balıkların oltalarında canlı olarak kullanılırlar. Bunların iğneye, çeşitli
    Usullerde canlı takılmaları avın verimini birkaç misli arttırır.

    BALIKLAR( Yaprak yem olarak)
    Beyaz eti olan her türlü balık kesilmek suretiyle olta yemi işlevi görebilir. Bu yemlerin hazırlanışında çeşitli usulller vardır. Bu usullerle çıkartılan yemler, çatalkuyruk, şakşak, tekgöz , yaprak, vb. Gibi adlar alırlar ;çoğu kez parça halinde kullanılırlar.

    Yaprak yem : Beyez etli balıkların fletolarıdır. Bunlardan,pullu olan izmarit ve istrongilosun pulları kazınmalıdır. Baş kesilip organları boşaltıldıktan sonra, keskin bıçakla kuyruktan, göğüs yüzgecine kadar, omurga hizasından kesilerek elde edilir. Küçük balıklardan çıkan iki fleto, avın büyüklüğüne göre iğneye tek, yada çift olarak takılır. Uskumru yada kolyozdan birçok yem çıkarmak olasıdır.



    Çatalkuyruk ( şakşak) yem : Bu yem şekli yem yapılan balığın omurgasının bir kısmının, etinin iki yandan fileto gibi kesilerek çıkarılmasıyla elde edilir. Tek taraflı kesilip, kuyruk ve omurga çıkarılmadan kullanılabilir. İğne balığın ağzından sokulur, solungaç kapağı aralığından çıkartılarak, gövdeye batırılır. İğnenin ucu sırt yüzgeci hizasından hafifçe dışarıya çıkmalıdır. Kesik olan kuyruk bölümü suda dalgalanacağından, yeme canlı görüntüsü kazandırır. Çatalkuyruk gündüzleri torik ve palamut avcılığı yapılır.



    Tekgöz yem: Yem olarak seçilen balığın başının da ikiye bölünecek şekilde omurga boyunca ikiye kesilmesi ve kuyruk yüzgecinin giderilmesiyle elde edilir. Tekgöz yem kesiminde izmarit, istavrit gibi sert etli balıklar seçilir. Bu yem iğneye palamut ve torik için baş tarafında, lüfer için kuyruktan takılır.

    Garos yem: Torik, palamut yada ayni büyüklüktrki balıkların iç organlarının çevreleyen zar parçalanmadan çıkartılarak elde edilen bütün yeme garos adı verilir. İğnede dağılmadan durması için bölünmeden kullanılacağından, çok iri yapılı balıkların avında kullanılır.

    Kuyrukaltı yem : Yem balığın karın bölgesinde ve kuyrukla göğüs arasında bulunan beyaz parlak görünümlü kısım kesilerek tek bir kuyrukaltı yem elde edilir. Bu yem, eti sert ve derisi sağlam olduğundan iğnede kısa sürede parçalanmaksızın birçok kez kullanılabilir. İğne diğer yemlerde olduğu gibi yeme deri tarafından değil, etli tarafından sokularak batırılır. İğnenin yeme batırılış sayısı az, yemin kendisi de dolgun olduğu için ikinci bir yeme gereksinim duyulmaz.

  3. #3
    Emektar Üye
    EXiR - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)

    Standart

    Yemler ve Yemleme Hakkındaki Bilgiler


    Karides (:-):-):-):-)penaeus stebbing), Teke
    Karides pek çok balığın avında kullanılabilen, balıkların severek yediği bir yemdir. Karagöz, levrek, mercan, tranca, orfoz, lipsoz gibi balıklar için hazırlanan takımlara canlı veya ölü olarak takılabilir. En makbulü İstanbul' da kanal karidesi olarak bilinen iri karideslerdir. Antalya'da yanıç derler. Bunları canlı temin etmek oldukça zordur. Karidesler özel karides sepetleri ile yakalanırlar. Günümüzde ise Trolle zamanlı zamansız avcılığı yapılmaktadır, bu nedenle Marmara' da kanal istavriti çok azalmıştır. Karides küçük balıklar için kabukları soyulup etleri ayıklandıktan sonra, iri balıklar için bütün ölü veya canlı olarak iğneye takılır.

    Teke karidesin kıyılarda yaşayan akrabasıdır neredeyse şeffaftır. Yosunluklar, kıyılardaki otluklar, yosunlu kayalar, iskele ayakları gibi yerler ufak bir kepçe ile sıvazlanarak süzülürse tekeler kepçe içinde kalacaklardır. Sığlıklarda yaşayan tekeler kendileri gibi sığlıklarda yaşayan ve yemlenen levreğin en sevdiği yemlerdendir, hiç dayanamaz. Tekeler üstü açık su dolu kaplarda saklanırlarsa suyun içinden kabın dışına rahatlıkla sıçrayıp kaybolurlar, kabın üzerini havalanmayı engellemeyecek şekilde kapatmak gerekir.




    Mamun (Homarus Gammarus)
    İstakozun küçüğü görünümündeki bu deniz canlısı 3 - 4cm., boyundadır. Pek çok amatör mamunu ıstakozun yavrusu zanneder. Mamunun boyu istakoz yavrusuna göre daha kısa, vücudu daha tombul, kuyruk yelpazesi daha kısa fakat geniştir. Rengi grimsi-yeşildir. 1 metre kadar derinlerde kumlu - humuslu bölgelerde toprağa gömülü olarak yaşarlar. Özellikle dere ağızları sevdiği yerlerdendir. Mamunun yaşadığı bilinen yerlerde gezinilerek mamunun toprağın dışına çıkması sağlanır daha sonra kepçe ile toplanır. Özellikle Ege bölgesinde çipura ve mercan avı için çok aranır, Marmara denizi ve İstanbul'da temini zor olduğun dan pek bilinmez ve kullanılmaz. İğneye karides gibi canlı olarak takılır. Takma şekli de hemen hemen aynıdır ama daha iri ve dayanıklı olduğundan karides veya teke kadar özen göstermek gerekmez.



    Yengeç (Callinectes sapidus)
    Özellikle çipura avının en iyi yemi kabul edilir. Yengeç yavruları teke toplar gibi otlar arasında gezdirilen kepçelerle toplanırlar. Gece el feneri ile yapılan aramalar daha verimlidir. Gece otların üzerinde dolaşmaya çıkan yengeç yavruları kolayca toplanırlar. Yengeçler deniz suyu ile ıslatılmış sünger arasında haftalarca canlı tutulabilirler. Süngerin sıkılıp bir gün tatlı bir gün tuzlu su ile ıslatılması durumunda üst kabuğu yumuşar, bu da daha iyi yem olma özelliği kazandırır.



    Tatlı Su Karidesi (:-):-):-):-)penaeus monoceros)Şeklen deniz karidesini andırır. Kullanımı da aynen olabilir. özellikle sudak için gayet iyi bir yemdir. Tatlı sularda daha çok karidesin etini kullanma alışkanlığı vardır, ama sudak için yapılacak sürütmede aynı canlı olarak da oltaya takılabilir.



    Kerevit (Astacus leptodactylus)Yanda görüldüğü gibi deniz istakozunun küçüğü gibidir ancak farklı bir türdür. Sığlıklarda taşların altlarında elle toplanabilir veya iki kişi tarafından bide sürülerek çekilecek kör gözlu bir ağ parçası ile de toplamak mümkündür. Eti özellikle yayın balığı için değerli bir yemdir. İstenirse karides gibi canlı olarak da takılabilir. Bu durumda kuyruk yüzgecini mutlaka dibinden kesmek gerekir. Çünki kerevid de kariden veya mamun gibi kuyruğunun sert bir hareketi ile anında gözden kaybolabilir. Kuyruk kesilmez ise takımı dolaştırarak zarar verir. Nemli tutulmak kaydı ile uzun süre canlı olarak muhafaza edilebilir. Kerevit aynı zamanda lezzetli eti ile sofralarımızın da değerli bir yiyeceğidir. Ekonomik değeri yüksektir.



    Yaprak (Fileto) Yem
    Yem yapılacak balık keskin bir bıçakla tercihen file kesme bıçağı ile yan yüzgeçleri hizasından kuyruğa doğru orta kılçığın hemen üzerinden fileto keser gibi kesilir. Kuyruk boğumunda kesim bitirilerek kesilen parça ayrılır. Bu Parçaya yaprak yem denir. Kesim işlemi ters taraftan yani kuyruk boğumundan başlanarak da yapılabilir. Bu defa göğüs yüzgeci hizasına gelinince kesilen parça ayrılır. Yaprak yem kesmeden önce balığın içini temizlemeye gerek yoktur. Kesilen yem parçasının özellikle yumuşak karın tarafında parçalanmalar görülebilir, bu parçalanmış, bozuk görünüşlü kısımlar ya makas ya da bıçağın ucu ile düzeltilmelidir. Yaprak yemler genelde iğneye kuyruk tarafından takılmaya başlanır her seferinde bir kez döndürülerek tekrar iğneye saplanır. En son saplamadan sonra yemin parlak kısmının iğnenin ucuna doğru kalmasına dikkat etmek gerekir. İzmarit, istrongilos gibi pullu balıklar yem olarak kullanılıyorsa pullarının kazınmasında yarar vardır. Ayrıca bu balıkların sırt yüzgeçleri de kesilmelidir. Hemen hemen tüm olta takımları ile kullanılır. Yem kesme amacı ile sandallarda bir yem kesme tahtası bulundurulması gerekir.

    { Solucanlar }


    Tatlı sularda kullanılan tüm yemlerin arasında en geniş kullanma alanı olan yem hiç kuşkusuz solucandır. Turna hariç hemen hemen tüm tatlı su balıklarını solucan ile yakalamak mümkündür. Solucan özellikle bahar ve yaz aylarında iyi yemdir.



    Toprak Solucanı (Oligochaeta)Toprak solucanı veya yağmur solucanı. Ilık gecelerde nemli çayırların üzerinde fenerle aranır. Toprağın dışına çıkmış olan solucan görüldüğünde elle toplanır. Ormanlık yerlerde nemli yaerleri dikkatlice kazarak da bulunabilir. Oldukça irilerini bulmak mümkündür. İğneye bütün veya parçalar halinde de takılabilir. İriliği neden ile özellikle yayın avında tercih edilir.



    Gübre Solucanı (Oxyuris)
    Genelde büyükbaş hayvanların en az bir haftalık beklemiş gübreleri altında bulunur. Taze gübre de bulunmaz. Gübre yığınının kürekle alt üst edilmesi sonucu bulunup toplanır. Pek iri değildir. Toplaması biraz zahmetlidir ama parlak kırmızı rengi ve kokusu ile ideal bir yemdir. İri balıklar için iğneye bir kaç tane takılabilir, küçük balıklar için tek tek de olur.



    Yaprak Solucanı
    Dere ve göllerin kıyılarındaki ağaçların dökülmüş ıslak yaprakları altında veya aralarında bulunur. Ufak boydadır, iğneye takılışı gübre solucanı gibidir. Ağaçlarla çevrili sularda bu solucanlar o suda yaşayan balıkların doğal yemi olduğundan toplanıp kullanılırsa çok başarılı sonuçlar almak mümkündür.

  4. #4
    Emektar Üye
    EXiR - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)

    Standart

    Yemler ve Yemleme Hakkındaki Bilgiler 2





    Canlı Yemler
    Bırakma ve özellikle sürütme takımlarında yem balığın canlı takılması başarıyı oldukça arttırır. İğneye canlı takılacak balıklar ne yöntem kullanılırsa kullanılsın fazla hırpalanmamalıdırlar. Ağzı sağlam dudakları yumuşak ve körüklü olmayan balıklar için en iyi yöntem iğneyi alt çeneden saplayarak üst çeneden çıkarmaktır (en üst resim). Bu şekilde yem balık uzun süre canlı kalabilir. İğnenin özellikle sürütmede tek çeneye takılması doğru olmaz. İğne yüzünden ağız kapanmadığından sürütülen balığın ağzından dolan kontrol edemediği su, midesini şişirerek balığı çabucak öldürür. Bırakma takımlarda ve paraketelerde bu yöntem uygulanabilir. Ağzı yumuşak balıkları sürütme de pek kullanmamak gerekmektedir. canlı yem balığa herhangi bir şekilde ikinci bir iğne daha batırılabilir ama bu balığı ciddi şekilde hırpalayarak çabucak ölmesine neden olacaktır. Yine de mesele sinarit sürütmesinde sinarit vurup yem balığın yarısını alır ve iğnede kalan kısma bir daha dokunmaz. Bu durum sürütme sırasınca sık sık tekrarlanıyorsa tabii ki ikinci bir iğne kullanmak gerekli olacaktır. Ben bu durumlarda hemen kuyruk boğumuna veya sağlam etli kalın derili bir balık ise hemen derinin altına bir iğne daha iliştirilmesini tavsiye ederim. İğnenin balığın omuriliğine veya yanal çizgisine dokunmamasına dikkat edilmelidir. Aksi halde balık çabucak ölür.

    Özellikle sandaldan kulanılan dip takımları söz konusu olduğunda bazen iğne balığın sidikliğinden saplanıp bir müddet sürüldükten sonra yan tarafından çıkartılır. (üstten ikinci resim) Bu şekilde iğneye takılan balığın ciddi şekilde yaralanması söz konusu olduğundan çabuk öleceği düşünülebilir ama yem, çevredeki iri balıkların titreşimleri fark edip yemi bulmalarına kadar canlı kalacaktır. Yöntemin en avantajlı yanı iğnenin duruşu nedeni ile canlı yeme kafadan saldıracak büyük balığın ilk vuruşta yüksek bir ihtimalle yakalanacağıdır. Bu tür yemler sürütmelerde ve savurma takımlarda kullanılamaz ayrıca bütün ölü yemlerde yumuşayan karınları nedeni ile bu şekilde takılamaz. Her ne yöntem olursa olsun canlı yem için kullanılacak iğneler kalın telli olmamalıdır. Çapraz iğneler de canlı yem balığı fazla hırpalayabilir. Özellikle orkinos gibi iri balıklara canlı yem takarken iri iğnenin balığı ciddi şekilde yaralayarak çabucak ölmesine neden olmamak için iğne doğrudan balığa saplanmaz altta anlatılan şemsiye teline benzer yem takma iğnesi yardımı ile iğneye bağlı halka şeklindeki kısa ip balığın burun delikleri hizasından bir taraftan saplanıp diğer taraftan çıkartılır. iğne üzerine halka ipin sarılması ile de yem takma tamamlanmış olur.

    Bütün Ölü YemHemen hemen bütün takımlarda kullanılabilir. En yaygın şekilleri üstteki gibidir (ortadaki ve alttaki resim). Orta resimdeki şekilde yemin takılabilmesi için uzun bir iğne veya ince şiş gereklidir. Bu iş için özel üretilmiş yem takma iğneleri olsa da Türkiye'de bulmak pek mümkün değildir ve bulunabilecek en iyi aalet şemsiye telidir. Şemsiyelerin en uç yay tellerinin hem boyu gayet uygundur hem de hemen ucuna yakın yerde bir deliği vardır. Bu delik iğne deliği gibi kullanılır. Bu telin deliğine tutturulan beden, telin balığın sırtından saplanarak orta kemiğe paralel sürülmesi ile ağızdan çıkartılır. Bundan sonra şemsiye teli geri çekilir. Beden de balığın ağzından dışarı doğru yavaşça çekilerek iğnenin balığın etine iyice oturması sağlanır. İğne yeterince uzun saplı, balık kısa ise iğne palası balığın ağzından çıkar. Balık uzun ise (uskumru örneği) iğne palası da balığın içinde kalır sadece beden dışarı çıkar. Bu şekilde takılan yem sürütme takımlarında kullanılacak ise ağzı siyah iplikle dikilmelidir. Bir başka yol da iğneyi balığın ağzından sokup solungaç kapağı altından çıkardıktan sonra yan çevirerek balığın sırt etine saplayarak ucunu diğer yandan çıkartmaktır. Balıklar kısmında daha farklı takma yöntemleri de anlatılmaktadır.

    Bütün olarak kullanılacak yem balıklar öldükten sonra su içinde tutulursa özellikle istavrit kıvrılıp şekil değiştirerek bütün olarak kullanılmaz hale gelir, eti de yumuşar. En iyisi balıkları ıslak biz bez altında hafif rutubetli saklamaktır, veya balıkçı esnafının yaptığı gibi açıkta duran yem balıkların üzerine zaman zaman deniz suyu serpilmelidir.



    Böcekler
    Su kıyılarında bulunabilen çekirge, uç uç böceği, Mayıs böceği gibi böcekler canlı veya ölü olarak yem amaçlı kullanılabilir. özellikle alabalık avında böcekler iyi yemdir, ancak diğer balıklarda böcek yeme vurur.



    Karasinek Larvası (Musca domestica)
    Karasinek Larvası : Ülkemizde pek kullanılmayan ancak Avrupalı amatörler arasında oldukça yaygın olan ve balık malzemesi satan dükkanlarda da satılan bu yem özellikle sazan ailesi için bahar ve yaz aylarında çok iyi yemdir.



    Sivrisinek Larvası (Anopheles gambiae)
    Sazan ailesi için sonbahar ve kış aylarında ideal yemdir. Toplanması ve temini oldukça zordur. Çamurlu dere veya göl dipleri kazınarak toplandıktan sonra özel eleklerle birkaç kez yıkanarak süzülür. Son süzme ve yıkamadan sonra sivrisinek larvaları süzgeç içinde kalacaktır. Baştan sona su içinde yapılan bu işlemler özellikle soğu havalarda yürütüldüğünden hem çok yorucudur hem de romatizmaya davetiye çıkartır. Özel ince elekler ve malzeme gereği de düşünüldüğünde temininin zorluğu daha iyi anlaşılır. Yurdumuzda şimdilik pek kullanılmamaktadır, veya yöresel olarak kullanımı varsa bunu bilemiyorum. Yanda bir grup larva görülmektedir, koyu olan tarafları baş taraflarıdır. İğneye kuyruk tarafından takılır ve uzun süre canlı kalabilir, Kullanılacak iğnenin ince telli olması şarttır.



    Kan Sülüğü (Hirudinea Pharyngobdellae)
    Kumlu, kıyılarda sığlıklarda kum üzerinde istiridyeye benzer ufak kabuklu yumuşakçaya tarak denir. Yukarıda temsili bir resmi var. Bunlar kum üzerinden kolayca elle toplanırlar. Midye gibi bıçakla açılması zor olabilir bu nedenle genelde kabuğu kırılarak içi alınır. İçinde sert beyaz eti vardır. sağlam dokulu olduğundan iğneden zor alınır. Midye ile avlanan balıkları avlamakta kullanılabilir. Ama midye kadar başarılı sonuçlar alınmaz.



    Kalamar (Loligo vulgaris)
    Konik ince uzun bir vücudu ve vücudunun kafa tarafında ikisi uzun, diğerleri o kadar uzun olmayan on ayağı vardır. Ayakları vantuzludur. İri gözleri vardır. Açık pembe benekli derisinin altında neredeyse saydam bir eti vardır. Hem yiyecek hem de olta yemi olarak değerlidir. Eti sert olduğundan iğneden zor alınır. Baş ve iç tarafı paraketede veya küçükleri bütün olarak sürütmede levreğe kullanılır. Kolları mercan, çipura, karagöz avında kullanılır.



    Sübye (Sepia officinalis)
    Bir adı da mürekkep balığıdır. Rengi kirli sarı, siyah şeritleri ile, kahverengine çalar. Şeritler veya halkalar halinde kesilerek mercan, çipura karagöz gibi balıkların avında kullanılır. Küçükleri bütün olarak levrek sürütmesinde kullanılır. Paraketeler içinde iyi bir yemdir. Eti sert olduğundan iğneden kolay alınamaz

  5. #5
    Emektar Üye
    EXiR - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)

    Standart

    Olta Yemi Olarak Kullanılan Deniz Salyangozları
    DENİZ SALYANGOZLARI ve YEMLİK DEĞERLERİ

    Bu başlık altında madya dışında pek çok deniz salyangozu anılabilir. Bunlardan en önemlisi gemilerin sintine ve balast sularıyla Karadeniz'e taşınıp daha sonra Saros körfezine kadar yayılan iri deniz salyangozu (Rapana) dur. Bundan başka küçük sivri deniz salyangozları (deniz minareleri = Cerithium vulgatum ve Cerithium rupestre), madya'ya benzer fakat daha küçük yapılıdır. Küçük deniz balıkları avında olta yemi olarak kullanılabilir. Maske (gözlük) şnorkel kullanılarak yüzeysel toplanırlar.
    Pelikan ayaklı deniz salyangozu (Aporrhais pes-pelicani), Cymatium, Ocenebra, Fusus, Cancellaria, Monodonta, Gibbula, Conus ve Cantharidus türü küçük deniz salyangozları aynı şekilde ele alınabilir. Bu küçük salyangozların bazıları kumsal plajlarda bazıları kaya ve yosun kümeleri arasında bulunur.
    Thais, Cassidaria ve avlanması / toplanması yasak olan Charonia türlerinden daha irice deniz salyangozları olta yemi olarak kullanılabilir. Bunların bazıları sığ sularda bazıları ise derin sularda bulunur. Derin sularda yaşayanlar balıkçıların ağlarına takılır. Trol ve uzatma ağı teknelerinden alınabilir. Sığ sularda yaşayanlar ise yaşam tipine göre kumluk, kayalık veya otluk yosunluk diplerden maske-şnorkel kullanılarak veya kıyıdan el ile toplanabilir.
    Burada özellikle boş deniz salyangozu kabukları içine yerleşen keşiş yengeci veya çağanoz denilen canlıları salyangozlardan ayırmak gerekir.
    Diğer bir canlı grubu da Patella ve denizkulaklarıdır. Bunları da salyangozlardan ayrı ele almak gerekir.
    Tüm salyangozların kabukları kırıldıktan sonra çıkan et kancaya takılarak kullanılır. Eğer kanca küçük salyangoz büyükse eti parçalamakta yarar vardır. Bu durumda barsak ve iç organlar balıklar tarafından kolayca koparılabileceği için oltaya takılmaz. Salyangoz küçük kanca büyükse bir kaçı bir arada kancaya takılabilir.

  6. #6
    Emektar Üye
    EXiR - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)

    Standart

    Keşiş Yengeçleri /Keşiş İstakozları
    Genel olarak Omurgasızların Eklembacaklılar şubesi Kabuklular alt şubesine dahildirler. Yengeç, istakoz, karides ve kerevitlerle birlikte onayaklılar (decapoda) takımını oluştururlar.
    Yeri gelmişken Bilim Teknik Web Sitesinden Dekapod'lar hakkındaki genel bilgileri aktarayım.

    Ordo (Takım): Decapoda (On bacaklılar)

    En büyük ve en gelişmiş kabukluları içerir. Çoğu denizel canlılardır, ancak kara yaşamına uyum yapmış olan üyeler de vardır. Göğüs üyelerinin ilk 3 çifti maksilliped halini almıştır. Diğer bacakların tamamının ucu kıskaçlıdır. İlk bacak çifti (Cheliped) kuvvetli bir şekilde gelişmiştir ve ucunda büyük bir kıskaç taşır. Takımını çoğu üyesi yan yan yürür, ancak her yöne hareket edebilme yetenekleri de vardır.
    Birinci antenin kaide kısmında "statosit" adı verilen denge organı bulunur. Statosit içerisindeki duyu hücreciği (statolit), kum taneciklerinin organ tarafından salgılanan bir sıvıyla örtülmesinden oluşturulur. Her deri değişiminde atılırlar ve yeni bir kum parçasının alınmasıyla yeniden oluşturulurlar.
    Solunum, tüy veya püskül şeklindeki solungaçlarla gerçekleştirilir. Solungaçlar üzerindeki bu yapılar, solunum yüzeyini genişletmek içindir. Hemolenf içerisinde çözünmüş olarak bulunan solunum pigmentleri hemosiyanin ve bazen de hemoglobindir.
    Takımın bazı üyelerinde ışık çıkarma yeteneği görülür.
    Ayrı eşeylidirler. Erkekler genellikle dişilerden daha küçük boyutludurlar, ancak üyeleri daha güçlü yapıdadır.

    1. Subordo (Alt takım): Natantia (Karidesler)
    Vücut yanlardan basık ve yüzmeye uygun yapıdadır. İlk 2-3 bacak çifti kıskaçlı ve diğerlerinden daha uzundur. Abdomen üyelerinde bulunan saçaklar, yüzmede yardımcıdır. Abdomen, vücudun geri kalanından daima daha uzundur ve ucunda bir kuyruk yüzgeci bulunur.

    Penaeus.............................Palaemon...... ................Crangon



    2. Subordo (Alt takım): Reptantia (Kerevit ve Istakozlar)
    Vücut dorso-ventral olarak (alt-üst yönünde) basıktır. Bacaklar bir önceki gruptan daha gelişmiştir. İlk bacak çifti diğerlerinden daha kalındır ve ucunda güçlü bir kıskaç bulunur. Yumurtalar, dişilerin abdomenlerinin karın tarafından taşınır.

    Homarus.................................Astacus



    3. Subordo (Alt takım): Anomura (Keşiş ıstakozları)




    4. Subordo (Alt takım): Brachyura (Yengeçler)
    Kısa, yassı ve simetrik yapıdaki abdomen, thorax'ın altına doğru kıvrılarak karnın alt kısmındaki plakaların oluşturduğu bir oyuğa yerleşmiştir. Dinlenme halinde gözler, "orbit" adı verilen çukurların içerisine yatırılır. Bazı türleri zehirlidir.

    Cancer...................................... Potamon ......................... Callinectes


    Böylece boş deniz salyangozu kabukları içinde yaşayan bu yengeç ve istakoz benzeri canlıların hangi türlerle ne derecede akraba oldukları konusunda biraz fikir vermiş olduk. Şimdi grubun genel ve detay özelikleri ile devam edelim. Bir mesajın 10 dan fazla resim almaması nedeniyle konu sayfalar halinde sunulacaktır.

  7. #7
    Yeni Üye

    Standart

    Alıntı EXiR´isimli üyeden Alıntı Mesajı göster
    Yem Takma Teknikleri
    BALIKLAR (Bütün yada canlı olarak)

    “BÜYÜK BALIK KÜÇÜK BALIĞI YUTAR” denir; böylece pek çok balık türü kendilerinden daha iri balıkların avına yem olarak kullanılabilirler. Örneğin, orkinoz avında palamut, yada kefal: torik yada palamut avında sardalya, hamsi, istavrit. Vb.; mercan avında sardalya, yada gümüş gibi balıklar iğneye bütün takılıp yem olarak işlev görürler.
    Levrek avında ise, kaya balığının iğneye canlı olarak takılması usta balıkçıların en geçerli yöntemidir. Özellikle, sonbaharda sığ sulardaki levrek avcılığında canlı kaya balığı tercih edilir.
    Tatlı sularda da, çaylardan kepçeyle toplanarak livarda yaşatılan küçük Sazangilller sudak,turna gibi dişli balıkların oltalarında canlı olarak kullanılırlar. Bunların iğneye, çeşitli
    Usullerde canlı takılmaları avın verimini birkaç misli arttırır.

    BALIKLAR( Yaprak yem olarak)
    Beyaz eti olan her türlü balık kesilmek suretiyle olta yemi işlevi görebilir. Bu yemlerin hazırlanışında çeşitli usulller vardır. Bu usullerle çıkartılan yemler, çatalkuyruk, şakşak, tekgöz , yaprak, vb. Gibi adlar alırlar ;çoğu kez parça halinde kullanılırlar.

    Yaprak yem : Beyez etli balıkların fletolarıdır. Bunlardan,pullu olan izmarit ve istrongilosun pulları kazınmalıdır. Baş kesilip organları boşaltıldıktan sonra, keskin bıçakla kuyruktan, göğüs yüzgecine kadar, omurga hizasından kesilerek elde edilir. Küçük balıklardan çıkan iki fleto, avın büyüklüğüne göre iğneye tek, yada çift olarak takılır. Uskumru yada kolyozdan birçok yem çıkarmak olasıdır.



    Çatalkuyruk ( şakşak) yem : Bu yem şekli yem yapılan balığın omurgasının bir kısmının, etinin iki yandan fileto gibi kesilerek çıkarılmasıyla elde edilir. Tek taraflı kesilip, kuyruk ve omurga çıkarılmadan kullanılabilir. İğne balığın ağzından sokulur, solungaç kapağı aralığından çıkartılarak, gövdeye batırılır. İğnenin ucu sırt yüzgeci hizasından hafifçe dışarıya çıkmalıdır. Kesik olan kuyruk bölümü suda dalgalanacağından, yeme canlı görüntüsü kazandırır. Çatalkuyruk gündüzleri torik ve palamut avcılığı yapılır.



    Tekgöz yem: Yem olarak seçilen balığın başının da ikiye bölünecek şekilde omurga boyunca ikiye kesilmesi ve kuyruk yüzgecinin giderilmesiyle elde edilir. Tekgöz yem kesiminde izmarit, istavrit gibi sert etli balıklar seçilir. Bu yem iğneye palamut ve torik için baş tarafında, lüfer için kuyruktan takılır.

    Garos yem: Torik, palamut yada ayni büyüklüktrki balıkların iç organlarının çevreleyen zar parçalanmadan çıkartılarak elde edilen bütün yeme garos adı verilir. İğnede dağılmadan durması için bölünmeden kullanılacağından, çok iri yapılı balıkların avında kullanılır.

    Kuyrukaltı yem : Yem balığın karın bölgesinde ve kuyrukla göğüs arasında bulunan beyaz parlak görünümlü kısım kesilerek tek bir kuyrukaltı yem elde edilir. Bu yem, eti sert ve derisi sağlam olduğundan iğnede kısa sürede parçalanmaksızın birçok kez kullanılabilir. İğne diğer yemlerde olduğu gibi yeme deri tarafından değil, etli tarafından sokularak batırılır. İğnenin yeme batırılış sayısı az, yemin kendisi de dolgun olduğu için ikinci bir yeme gereksinim duyulmaz.
    Bu Konuyu ben hazırladım ve bazı sitelerde yayınladım.. Hiç olmazsa emeğe saygı olarak belirtseniz daha güzel olacak.
    Bu arada Sayın Engin sunarı da tekrar anmış olalım..

  8. #8
    Emektar Üye
    EXiR - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)

    Standart

    Alıntı bulsep´isimli üyeden Alıntı Mesajı göster
    Bu Konuyu ben hazırladım ve bazı sitelerde yayınladım.. Hiç olmazsa emeğe saygı olarak belirtseniz daha güzel olacak.
    Bu arada Sayın Engin sunarı da tekrar anmış olalım..


    İlginize teşekkür ederim.Paylaşımı aldığımız forumda isim belirtilmediği için
    konuyu isimsiz yayınlamak durumumda kaldım.

    Konuya[ İsminizi bilmediğim için] alıntı ibaresi konulmuştur...

    Elinize sağlık.
    Teşekkürler

Benzer Konular

  1. Balık yetiştiricilğinde yemler...
    By EXiR in forum Amatör ve Profesyonel Balıkçılık
    Cevaplar: 0
    Bölüm Listesi: 08-05-2007, 05:54 PM
  2. Yapay yemler
    By EXiR in forum Amatör ve Profesyonel Balıkçılık
    Cevaplar: 4
    Bölüm Listesi: 08-05-2007, 04:32 PM
  3. Yemler
    By BoDyGuArD in forum Hayvanlar Alemi
    Cevaplar: 7
    Bölüm Listesi: 03-14-2007, 11:08 AM

Beğenilen Sayfayı İşaretleyin

Beğenilen Sayfayı İşaretleyin

Yetkileriniz

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • Eklenti Ekleyemezsiniz
  • You may not edit your posts
  •  
[Gizlilik Politikası]-[UslanmaM Kuralları]-[UslanmaM İletişim/Contact]