Çığlıklarımı ağlıyorum sessiz gözlerimden
Nasibimi aldım hayattan
Artık nefret ettim hain nefretinden
gecelerimi daha karanlık gündüzlerimse taştan
Sevgi göremedim lanet sevginden..

Nasıl kıyarsın benim gözlerime
Nasıl acıyı düşürürsün sevgi dolu sözlerime
Kimsin sen kimsin?
Nedir bu kastın gençliğime...

Çık git kapıyı çarp ve defol
Uğruna ağlanacak adam değilsin
Son demini yaşadın acizliğimin
Şimdi ... git ellerin ol

Kabuslarıydın en güzel dalışlarımın
Kanlarıydın gözümden akan yaşların
Sessizliğiydin acı dolu haykırışların
Bir acım var ama sen anlayamazsın
Adı aşktır anlatsamda kavrayamassın

Yakışmıyorsun şiirlerime
Layık değilsin kutsal sevgime
Sen git dön soğuk nefretine
Beni sevgimle başbaşa bırak
Bir yumruk vurup dünya düzenine
Aşkımı yaşatacağım ve haykıracağım
Ben yenilmedim ben varım diye

Güzel gözlerin yalanmış sevgin gibi
Aşkında hainmiş nefretinde
Sevmemişsin beni seni sevdiğim gibi
Aşkın hançermiş zavallı kalbimde

Gündüzleri lambaları yakıyorum görebilmek için
Ölümleri yeniyorum aşkıma sahip çıktığım için
Bir lanet okuyorum dünyaya
Beni sevda şehrinden mahrum ettiği için

Ruh kanatlarımı kırdın attın
Ne melekliğimi nede saflığımı bıraktın
Sen kalbimde açılan şeytani bir yaraydın...

Nefret dolu sözler değildir insanı kahreden
Öptüğü dudaklardan duymaktır o sözü aniden
Yaşlar gelsede kanla beraber gözlerinden
Sevmeye devam edersin öleceğini bilmeden

hayalleri unutulmuş bir gemiye yükleyip
Yolladım kendi halinde olan limanımdan
Nereye gitti bilmiyorum derin bir ohh çekip
hayatı deniyorum yeni baştan

Gelmiyorsun artık söylenenler hep sonsözüm
Hissedemiyorum seni kayboldu gönül özüm
Söylesene nerdesin iki gözüm?