BoDyGuArD

VE SEN


Sen gecenin ürpertici karanlığında uzaklarda parıldayan
koştukça uzaklaşan bir kıvılcımın ta kendisi.
Ve bir bahar bulutu şiddeti içinde namus belasına
ant etmiş bir er’in hikmeti.

Sen bir gün ortası bir gün batışı dalında masum bakışlarıyla boynu bükük bir
güz gülünün ta kendisi.

Düşün…
Düşün yaralı bir kuşun acısını yavrusunun göğe bakışını ve sırf ölüme isyan edercesine kanat çırpışını
düşün ki beni göresin.
Bir annenin yavrusuna sarılışı ve içindeki sevgiyi
dışa vurabilmesi kadar kolay mı sanırsın?

Baykuşun konduğu bir kıyıdan ufuklara doğru
kanat çırpan bir bülbülün yürek sesinde duydum
bir ana yurt bir kurtuluş gibi gördüğü
karanlık çökmeden aradığı gül bahçesi gibi
her gece düşlerimde aradım seni…

Ve sen bir resimdeki ceylanın masum duruşu.
Can sıkıntısının doğuşu gün geçtikçe artan
hasret kokusu. İşte o an deli yüreğime doluşun göğsümü ciğerlerimi parçalarcasına
koşmak istememin tek sebebi sadece seninle olabilmenin
kavgası değil mi?


Cemal KAVALCI
bana ait