|
 
|
 
|
||||||
| Amatör Aşk Şiirleri En Güzel Aşk Sevgi Özlem Kendi Kaleminizden |
 |
|
|
LinkBack | Seçenekler | Stil |
09-18-2007, 11:34 PM
|
#1 (permalink) |
|
Mareşal
 
|
Gördüğünü hissedebilmeli!
 Bir yerlerde tıkanıp kaldığında hayat  soluk almak güçleştiğinde Yüreğin susup mantığın sürüklemeye başladığında ayaklarını Dağlara dönmeli yüzünü insan. Yeni patikalar yeni yollar seçmeli yüreğini ferahlatacak; Yeni insanlarla ‘tanışmalı yeni keşifler yapacak. Hep isteyip de bir gün yaparım diye ertelediği ne varsa Gerçekleştirmeyi denemeli! Her geçen gece ölüme bir gün daha yaklaştığını; zamanın bir nehir Kendisinin bir sal olup da O dursa da yolculuğun devam ettiğini anlamalı. Baş döndürücü bir hızla geçiyorsa birbirinin aynı günler Her akşam aynı can sıkıntısıyla eve giriliyorsa Değiştirmeye çalışmalı bir şeyleri; Küçük şeylerle başlamalı belki; örneğin bir kaç durak önce inip Servisten otobüsten; yürümeli eve kadar yüreğine takmalı güneş gözlüklerini; Gördüğünü hissedebilmeli! Sağlığını kaybedip ölümle yüz yüze gelmeden önce Değerli olabilmeli hayat! İlla büyük acılar çekmemeli küçük mutlulukları fark etmek için! Başkasının yerine koyabilmeli kendini; Ağlayan birine “gül” inleyen birine “sus” dememeli! Ağlayana omuz inleyene çare olabilmeli! Şu adaletsiz merhametsiz dünyaya ayak uydurmamalı; Sevgisiz soysuz kalarak! Dikeni yüzünden hesap sormak yerine gülden Derin bir soluk alıp hapsetmeli kokusunu içine… Güneşin doğuşunu seyretmeli arada bir seher yeli okşamalı saçlarını… Karda yağmurda; sevincine coşkusuna; fırtınada boranda; Öfkesine isyanına ortak olabilmeli doğanın! Bir çocuğun ilk adımlarında umudu; bir gencin düşlerinde geleceği; Bir yaşlının hatıralarında geçmişi görebilmeli! Çalışmadan başarmayı  sevmeden sevilmeyi mutlu etmeden mutlu Olmayı beklememeli!  Ama küçük ama büyük; her hayal kırıklığı her acı; Bir fırsat yaşamdan yeni bir şeyler öğrenebilmek için; kaçırmamalı! Çünkü hiç düşmemişsen el vermezsin kimseye kalkması için hiç Çaresiz kalmamışsan dermanı olamazsın dertlerin; ağlamayı bilmiyorsan Neşesizdir kahkahaların; Merhaba dememişsen anlamsızdır elvedaların… Ne herkesi düşünmekten kendini ne; kendini düşünmekten herkesi unutmamalı! Bilmeli; çok kısa olduğunu hayatın; hep vermek ya da hep almak için… Sadece anlatacak bir şeyleri olduğunda değil Söyleyecek bir şey bulamadığında da dinleyebilmeli! Aklı ve kalbiyle katılabilmeli sohbetlere… Hafızası olmalı insanın; hiç değilse aynı hataları aynı bahanelerle tekrarlamaması için! Soruları olmalı yanıtları bulmak için bir ömür harcayacak! Dostları olmalı ruhunun ve zihninin sınırlarını zorlayacak! Herkese yetecek kadar büyük olmalı sevgisi; Ama kapasitesi sınırlı olmalı yüreğinin ki hakkını verebilsin sevdiklerinin; Zaman bulabilsin; Bir teşekkür bir elveda için… Yaşam dedikleri bir sınavsa eğer; Asla vazgeçmemeli sevmek ve öğrenmekten; Ama herkesi sevemeyeceğini de her şeyi bilemeyeceğini de fark edebilmeli insan! Tıpkı her şeye sahip olamayacağı gibi… Zamanın ninnisiyle uykuda geçirmemeli hayatı. |
|
    
|
Normal
