...Unutmak...

**NeFreT_KiN** · 09-03-2007, 08:17 PM

...Unutmak...

Bir gün daha caldim sensizlikten. Zor da olsa vurdu saat gece on ikiyi…
Simdi önümde yeni bir sensizlik var. Icinde beni neyin bekledigini bilmedigim yirmi dört saat daha var…Sonra o da gececek.. Iste böyle kovalicak birbirni yarinlar. Derken unutacagim seni..unuttugumun bile farkinda olmadan.
Dogrusuda bu zaten aksi halde hatirlamis olur insan.. “onu unuttum” demek bile hatirlamaktir. Bu cümleyi aklima getirmicek derecede unutmaliyim seni..izin kalmamali..Baskasini ararken yanlislikla senin numarani cevirmemeliyim kendimle dalga gececeksem; bu baska bir sey icin olmali..Sana dair hic bir fikir kirintisi kalmamali beynimde. Zaman asimina uguramali tüm tasalar.. Hic sevmemis hic yasanmamis gibi yabancilasmalisin. Tesadüfen bir yerde adin gectiginde irkilmemeliyim. Hakkinda sorulan soru cevapsiz kalmali. Cok seven insan ayni ölcüde unutmali..
Seni bir gün hatirlanmamak üzere silecegim.. Ama simdi degil cünkü ardinda biraktiklarindan ögrenmem gereken cok sey var daha. Eger gercekten dendiyi gibi ayriliklar-acilar insani adam ediyorsa; ben kizmamaliyim gidenlere. Ben senin ve senin gibiler sayesinde bir gün adam olacagim. Ama simdi degil. Cünkü dersini cikarmam gereken cok ayriligim var benim. “Adam olmak adina nice ayriliklara…”
Bak gördün mü böyle dalga gecmeli insan kendisiyle. Yanlisliklar o numarayi tusladiginda degil…
Su durumda bile gülümseyebiliyorsam epey yol katetmisim demektir seni unutma yolunda. Acaba diyorum bu yaziyi yazmasa miydim? Neden dersen canim acimiyor ki? Yani yaziya basladigimdan beri bir sigara dahi yakmadim.
Evet cok az kalmis seni unutmama...Bunu hissediyorum..Yazmasam da olurdu ama ölmek üzere olan yokluguna can cekistirmek hosuma gidiyor! Amatör bir sairin intikami olsa gerek bu...
Oysa ben bunlari yazmak icin baslamamistim sana..
Hatirliyor musun o ilk günü. Insanin tanimadigi birinin masasina yaklasip o tatli gerginligi yasayarak “merhaba“ demesi ne kadar garip. Kim bilir neler düsünmüstün o an...Beni senin yanina iten sey neydi diye cok merak etmistim zamaninda. Elinde sigaran bakislarini bir noktada toplamistin. Buydu belki beni sana ceken manzara. Ben sessiz insanlari az konusan insanlari hep tanimak istemisimdir. Cok sustuklarina göre vardir anlatacaklari bir sey mutlaka diye düsünmüsümdür. Neden sonra farkina varmistim kaybolmus bir insana selam verdigimin. “Neden az konusuyorsun” diye sordugumda verdigin cevap etkilemisti beni..”susturdular…” Anliyordum. Neden diye sormaya gerek yoktu. Artik bakislarini topladigin o noktanin yerini benim yüzüm almisti konusmaya baslamistin nihayet...“dinliyecek bir insan buldum“ diyordun ya da buna inanmak istiyordun. Suskunluk benim dilime ugramisti sonra. Soru sorma sirasi sendeydi bu sefer; “sende pek konusmuyorsun neden?” Benim cevabim seninkinden biraz farkliydi..”kelimelerimi caldilar bana söyliyecek söz kalmadi” sonucta ilk ortak noktamizi bulmustuk -susmak- …ikincisi ise yani karsilikli yasadigimiz en gercekci sey; -ayrilmak- …ve nihayetinde –unutmak- farkinda misin bilmem? Insana hos gelen hicbir ortak yönümüz yok..Hep kaybetmek üstüne susmalarimizin icinde bile yenilgiler var..insan ilk basta iki yarali kisinin birbirini daha iyi anliyabilecegini mutlu olmak adina birbirlerine daha - SARILABILECEGINI düsünse de aslinda tam tersi dogru…Biri hasta biri doktor olmadan olmuyor ask…O yüzden bizim mutlu olmamiz uzak ihtimaldi….
Ben bugün bunlari yazmak icin gelmemistim o masaya. Gel gör simdi unutmak üzereyim. Pek sevimli degil bu…-bir insan unutmak- ???? Anlami olmaliydi oysa geride kalanlarin…biz simdi onca zamani unutmak icin mi yasadik?! Geriye bir kac sey kalmaliydi hatirlanmaya deger..Akla geldiginde insanin icini titreten..anlatildiginda dinliyen kisiyi düsündüren en azindan bir sigara yaktiracak kadar burukluk veren bazi anilar kalmaliydi geriye...Demek ki biz unutmak zorunda kaldigimiz tüm zamanlari biraz bosa harcamisiz. Su an benim aklima gelen zamanlar’in cogu zorlama...belki ilerde bir anlami olur ümidiyle adettendir diye yasanmis kliselesmis seyler...
Galiba zamani geldi de geciyor. Eger yapacak bir sey kalmadiysa en dogrusu bu –unutmak-!
Göreceksin; seni hic bir sey olmamis gibi…Seni yüzüme o tatli gerginligi alip da masana hic yaklasmamis gibi…Adini hic duymamis ellerinden hic tutmamis gibi…Hicbir ani hicbir geceyi hicbir mutlulugu ve hicbir aciyi yasamamis gibi unutacagim…Sonra bu yazinin karsisina gecip yine hicbir sey olmamis gibi okuyacagim senden kalan kirintilari…

Üzgünüm yapacak hicbir sey yok artik…Belkide unutmak; adam olmaya calisan insanlarin tek silahi.....

09-03-2007, 08:17 PM	#1 (permalink)
NeFreT_KiN Mareşal	...Unutmak... ...Unutmak... Bir gün daha caldim sensizlikten. Zor da olsa vurdu saat gece on ikiyi… Simdi önümde yeni bir sensizlik var. Icinde beni neyin bekledigini bilmedigim yirmi dört saat daha var…Sonra o da gececek.. Iste böyle kovalicak birbirni yarinlar. Derken unutacagim seni..unuttugumun bile farkinda olmadan. Dogrusuda bu zaten aksi halde hatirlamis olur insan.. “onu unuttum” demek bile hatirlamaktir. Bu cümleyi aklima getirmicek derecede unutmaliyim seni..izin kalmamali..Baskasini ararken yanlislikla senin numarani cevirmemeliyim kendimle dalga gececeksem; bu baska bir sey icin olmali..Sana dair hic bir fikir kirintisi kalmamali beynimde. Zaman asimina uguramali tüm tasalar.. Hic sevmemis hic yasanmamis gibi yabancilasmalisin. Tesadüfen bir yerde adin gectiginde irkilmemeliyim. Hakkinda sorulan soru cevapsiz kalmali. Cok seven insan ayni ölcüde unutmali.. Seni bir gün hatirlanmamak üzere silecegim.. Ama simdi degil cünkü ardinda biraktiklarindan ögrenmem gereken cok sey var daha. Eger gercekten dendiyi gibi ayriliklar-acilar insani adam ediyorsa; ben kizmamaliyim gidenlere. Ben senin ve senin gibiler sayesinde bir gün adam olacagim. Ama simdi degil. Cünkü dersini cikarmam gereken cok ayriligim var benim. “Adam olmak adina nice ayriliklara…” Bak gördün mü böyle dalga gecmeli insan kendisiyle. Yanlisliklar o numarayi tusladiginda degil… Su durumda bile gülümseyebiliyorsam epey yol katetmisim demektir seni unutma yolunda. Acaba diyorum bu yaziyi yazmasa miydim? Neden dersen canim acimiyor ki? Yani yaziya basladigimdan beri bir sigara dahi yakmadim. Evet cok az kalmis seni unutmama...Bunu hissediyorum..Yazmasam da olurdu ama ölmek üzere olan yokluguna can cekistirmek hosuma gidiyor! Amatör bir sairin intikami olsa gerek bu... Oysa ben bunlari yazmak icin baslamamistim sana.. Hatirliyor musun o ilk günü. Insanin tanimadigi birinin masasina yaklasip o tatli gerginligi yasayarak “merhaba“ demesi ne kadar garip. Kim bilir neler düsünmüstün o an...Beni senin yanina iten sey neydi diye cok merak etmistim zamaninda. Elinde sigaran bakislarini bir noktada toplamistin. Buydu belki beni sana ceken manzara. Ben sessiz insanlari az konusan insanlari hep tanimak istemisimdir. Cok sustuklarina göre vardir anlatacaklari bir sey mutlaka diye düsünmüsümdür. Neden sonra farkina varmistim kaybolmus bir insana selam verdigimin. “Neden az konusuyorsun” diye sordugumda verdigin cevap etkilemisti beni..”susturdular…” Anliyordum. Neden diye sormaya gerek yoktu. Artik bakislarini topladigin o noktanin yerini benim yüzüm almisti konusmaya baslamistin nihayet...“dinliyecek bir insan buldum“ diyordun ya da buna inanmak istiyordun. Suskunluk benim dilime ugramisti sonra. Soru sorma sirasi sendeydi bu sefer; “sende pek konusmuyorsun neden?” Benim cevabim seninkinden biraz farkliydi..”kelimelerimi caldilar bana söyliyecek söz kalmadi” sonucta ilk ortak noktamizi bulmustuk -susmak- …ikincisi ise yani karsilikli yasadigimiz en gercekci sey; -ayrilmak- …ve nihayetinde –unutmak- farkinda misin bilmem? Insana hos gelen hicbir ortak yönümüz yok..Hep kaybetmek üstüne susmalarimizin icinde bile yenilgiler var..insan ilk basta iki yarali kisinin birbirini daha iyi anliyabilecegini mutlu olmak adina birbirlerine daha - SARILABILECEGINI düsünse de aslinda tam tersi dogru…Biri hasta biri doktor olmadan olmuyor ask…O yüzden bizim mutlu olmamiz uzak ihtimaldi…. Ben bugün bunlari yazmak icin gelmemistim o masaya. Gel gör simdi unutmak üzereyim. Pek sevimli degil bu…-bir insan unutmak- ???? Anlami olmaliydi oysa geride kalanlarin…biz simdi onca zamani unutmak icin mi yasadik?! Geriye bir kac sey kalmaliydi hatirlanmaya deger..Akla geldiginde insanin icini titreten..anlatildiginda dinliyen kisiyi düsündüren en azindan bir sigara yaktiracak kadar burukluk veren bazi anilar kalmaliydi geriye...Demek ki biz unutmak zorunda kaldigimiz tüm zamanlari biraz bosa harcamisiz. Su an benim aklima gelen zamanlar’in cogu zorlama...belki ilerde bir anlami olur ümidiyle adettendir diye yasanmis kliselesmis seyler... Galiba zamani geldi de geciyor. Eger yapacak bir sey kalmadiysa en dogrusu bu –unutmak-! Göreceksin; seni hic bir sey olmamis gibi…Seni yüzüme o tatli gerginligi alip da masana hic yaklasmamis gibi…Adini hic duymamis ellerinden hic tutmamis gibi…Hicbir ani hicbir geceyi hicbir mutlulugu ve hicbir aciyi yasamamis gibi unutacagim…Sonra bu yazinin karsisina gecip yine hicbir sey olmamis gibi okuyacagim senden kalan kirintilari… Üzgünüm yapacak hicbir sey yok artik…Belkide unutmak; adam olmaya calisan insanlarin tek silahi.....

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	UslanmaM	Cevaplar	Son Mesaj
Unutmak Yok	NeFreT_KiN	Amatör Aşk Şiirleri	0	09-01-2007 11:15 PM
unutmak	PDR	Amatör Aşk Şiirleri	1	06-28-2007 05:37 PM
Unutmak ölmekti....	EXiR	Resimli Şiirler	0	06-27-2007 12:05 AM
Unutmak Kolay Mı ?	FERHATCAN	Amatör Aşk Şiirleri	3	06-22-2007 08:38 PM
seni unutmak mı	NeFreT_KiN	Amatör Aşk Şiirleri	0	06-12-2007 03:51 PM

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)