Nerde benim yürekliliğim
Nerde kaldı heyecanım
Umutlarım kaybolmuş
Ben hiç olmamışım sende
Hiç mi nehir olup coşmadım teninde
Hiç mi erimedik öpüşlerin verdiği ateşte

Gerçek anlam da sevmek
Nasıl bişi bu ?
Rengi kokusu boyutları var mı ?
Dokunabiliyormusun ona ?
Avuçlarına sığdırabiliyormusun kanatırcasına ?

Birlikte olmaktan zevk aldığımız
O uzun sohbetleri özlüyorum
Bu ruhsuz sessizlikte

Bu sessizlik ürkütüyor beni
Gitmeyi özlüyorum
Ama burada kalmalıyım
Işığı sen yakmıştın
Ben söndürüyorum

Sesini duyuyorum
Kendime geliyorum hemen
Titrek cılız erimiş bir sesle
Seni Seviyorum diyorum
Duymuyorsun
Ya da duymamazlığa geliyorsun
İçimde bir kıpırtı huzursuzluk
Bahardan kalmayım biliyorsun ..
Başım önde
Suskun

Ellerini özlüyorum
Bana dokunan
Ellerini
Gözlerini özlüyorum
Koyu bal rengi ile bana teslim olan gözlerini
Yine de çoğu kez öfkeli bir baş kaldırışla
Kendi kendilerine bile direnen gözlerini
Sende birşey var
Başkaların da olmayan
Seni yaşamımdan çıkarmakla
Ya da tamamen katmamı engelleyen birşey
İkimizin olduğu fotoğrafı arıyorum
Özlemin verdiği ağır hüzünle
Ne çok derinlere saklamışım resmimizi
Benden başka birinin bulması kaygısıyla
Niye savunamadık sevgiyi sonuna kadar ?
Saat vuslata geliyor
Belki de hiç gelmeyeceksin artık
Hiç gelmeyecek ...................