yenilmez86

Zafer Yenilgisi


Bazen içimizi öyle bir haykırmak gelirki kime neden niçin ne diye yaptığımızı bile
unuturuz zamanla. Zamanla unutkan olmayı meslek ediniriz kendimize.
En büyük maharetimizdir sevdiğimiz sevildiğimiz şeyleri unutmak.
Hala o günlerde durur ilk bakışım hayata ve ilk ağlayışım hala solmuş bir gülün yaprağında.
..........Hayata neresinden bakarsan öyle görünür derler ya yalan aslında.
Hayatı baktığımız kadar görürüz nasıl bakarsak değil!
Gözleri görmeyen bir çocuk bile bazen bizden daha çok şeyi görür mesela.
Yaşamayı görür yaşamın ne kadar değerli olduğunu hoyratça harcamamamız gerektiğini
görür. Biz ise çoğu zaman gözlerimiz kapalı bakarız nasılsa görüyoruz bir şeyleri diye.
..........Hayatı akışına bırakmak sanırım bazen en doğru olanıdır çünkü yaptığımız hiç bir plan
gününe yetişmeden önemini yitirdi çünkü beklediğimiz hiç bir gece istediğimiz gibi sabaha
ermedi. Diyorum ya akışına bırakmak diye…
Nereye aktığını bilmeden nereye gideceğini bilmeden en önemlisi ne olacağını bilmeden
zamanın ellerine teslim olmak…
Bu kaybetmeyi kabullenenlerin kaybetmeyi bilenlerin kazandığı zaman bile kaybedenlerin
olduğunu düşünerek kendine kaybetmenin gizemini keşif edenlerin işidir.
Yani benim işim yani senin işin yani hepimizin işidir.
..........İstifa mektubumuz daha doğduğumuz gün yazılmıştı hayat satırlarına teslim
edeceğimiz birini bulmakla geçti ömrümüz. Sonra bir baktık o kadar yılı boş bir arayışla
geçirmişiz. Karlar yağmış en tebessümlü sabahlarımıza yağmurlar yağmış gözbebeklerimizin
anısına yapraklar sararıp solmuş mazinin tozlu sayfalarında.
..........Gitmek dediğin de ceketini alıp gitmek değildir aslında.
Gitmek; en sert bakışınla hayata küsmektir
Gitmek; bulutların suyu yağmasını kabullenmektir
Gitmek; yürekten bitmektir.
Bir gün hepimiz gideceğiz bilmediğimiz bir zamana bilmediğimiz bir diyara bilmediğimiz
bir umuda doğru. Geride kalanlar en fazla yağmur ıslaklığı ve geçmişin tozlu sayfaları
olacaktır. Herkes gidecek bir gün kendi yolunda.
Geride kalanlar geriye kalanlar bizden sizlere sizden bizlere kalanlar sıkışıp kalacak
küçücük anılarımız arasında ve zamanla unutulacak geçmişin renkli hatıraları.
Çünkü biz aslında hiç okumamıştık o sayfaları!
..........Hatıra defteri tutardık eskiden hatırlıyorum.
Şimdi okuduğumda o sayfaları bir tek kendimi göremiyorum.
Acılarımızı anılarımıza sığdırdık anılarımızı satırlara hayatımız toplasan üç beş sayfa kaplar
en fazla. Zamana inat o sayfaları eskitmemek vardı ama biz bile eskidik ki hayat denen
o uzun o yorucu o ölüm yolunda.
..........Aynaya baktığımızda kendimizi göremiyorsak aynalara bakamıyorsak bu zamanın
işidir arkadaşlar. Bu bir oyun bir sınama bir bitiştir yolun sonunda.
..........Her bitiş bir başlangıcı simgeler ya sonumuzun nelere gebe olacağını bilememekte
yaralar bizi aslında. Eğer bitişimiz yeni bir fidanın filiz vermesine sebep olacaksa;
Gerekirse toprak oluruz biz o fidana umut yolunda.

Ve bazen yenilgiyi kabullenmek bile zaferdir bir bakıma.



Şahin YENİLMEZ

hakanank

Muhteşem bir yazı arkadaşım emeğine yüreğine sağlık.

iyra

hakikaten süperdiellerine saglık