AŞK DENEN TOPRAKSIZ MEZAR

Ey aşkını kaybetmiş dostlar
Gelin buluşalım Antalyanın ortasında
Üzülmeyelim kaybettiklerimize
Hep bir ağızdan edelim feryat
Belki çıkar sonsuzluktan koca bir at
Biner gideriz bilinmeyen sokaklara
Kaldırımlarında yitirdiklerimizi ararız
Eğer yinede bulamaz isek
Toplanıp oturalım
Sokağın en soğuk kaldırımlarında
Acı acı bağıralım
Çığlıklarımızla yırtalım gök yüzünü
Tanrı kalabalık olursak
Duyar belki sesimizi
Gönderir iki aşk meleğini
Sorar herkesin yüreğindekini
Acır bize
Antalyanın hatırına belki
Eğer gelmez ise aşıklarımız
Hep birlikte bu dünyadan
İntikam alalım
Harap olmuş hislerimize
Bitmiş kelimeler ekleyelim
Anlam aramayalım hayatımızda
Nerden geldiği bilinmeyen kefenleri
Giyiverelim zavallı ruhlarımıza
Yitip gidiverelim
Aşk bu belkide
Kaybolan doğrularımız
Aniden berbat olan
Bıraktığımız hayatımız
Herkesler bilsin bizi
Bir zamanlar neydik
Aşk bizi ne etti
Tanısınlar hepimizi
Giden sevgililerdir bizi böyle yapan
Öyle olsunu bize öğreten
Anlaşımaz davrandıran sebesiz ağlatan
Feryat figan çare olmuyorsa derdimize
Pişmanlıklarımızı bırakalım
Antalyanın bilinmeyen sokaklarında.
Arasın dursunlar artık bizi
Aşk denen topraksız mezarlarda