GaMzeLi

Gittin...
>bir yıkım gibiydi gidişin.
>Sen adım adım uzaklaşırken benden çöküp kaldı bedenim olduğu yerde.
>Nice terk edişlere dayanan bu yürek bu kes yenilmişti.
>Bu kadar zayıf değildim ben kalkmalıydım.
>Kalkamadım...
>
>Gittin...
>oysa ben geldiğin gün gideceğini biliyordum.
>Hazırdım gidişine.
>Kaçak zamanları yaşıyorduk.
>Zaman bitecek ve sen gidecektin.
>Bense gidişinin ertesi günü hayatıma kaldığım yerden devam
>edecektim.
>Edemedim...
>Başlayamadım...
>
>Gittin...
>bir şey söyledin mi giderken?
>‘KAL’
dememi istedin mi?
>Son bir kez ‘ SENİ SEVİYORUM ’ dedin mi?
>‘BEKLE BENİ DÖNECEĞİM’ dedin mi?
>Beynim öylesine uğulduyordu ki...
>Duyamadım...
>
>Gittin...
>Nereye gittiğin önemli değildi.
>Binlerce kilometre uzaklarda dahi olsan
>iki metre ötemde de fark etmiyordu.
>Artık yoktun ve asıl bu düşünce beni felç ediyordu.
>Kurtulmalıydım senden
>bu yokluğun duygusundan kurtulmalıydım.
>Kurtulamadım...
>
>Gittin...
>unutulanların arasına katılmalıydın.
>Anıları bir sandığa koyup hayatı
>bir yerinden yakalamalıydım.
>Bu aşk noktalanmalıydı
>bu sevdadan vazgeçmeliydim.
>Yapamadım...
>
>Gittin...
>bir okyanusun ortasında
>tek küreği kaybolmuş
>sandalda dev dalgalarla boğuşan bir denizciyim artık.
>Bil ki; Sevmekten vazgeçmedim
seni
>bil ki seninle birlikte sevdanı da taşıyacağım yüreğimde.
>Bil ki seni...
>unutamadım...