destansı

Buram buramdı yalnızlık
Derin bir keder sarmıştı beni
Çıkmaz birer sokak olmuştu geceler
Sonsuz bir özlem duydum beklediğim sevgiliye...

Bir şarkı mırıldanıyordum
Suskun yürürken yarının mazisinde
Alevlenmişti hasretim
Aradım beklediğim sevgiliyi...

Kimdi o bilmiyorum
Ne renkti gözleri görmedim ki
İpek gibimiydi saçları bilmeden
Sevdim o beklediğim sevgiliyi...

Aşkı kalpten olmalı onun
Bilmemeli yalnızlık kelimesini
Vefalı olmalı sevmeli beni
Beklemeye değmeli beklediğim sevgili...