USLANMAM - Tekil Mesaj gösterimi

**destansı** · 12-22-2007, 06:55 PM

yine bi bahar sabahıydı
ama bu kez kuşların havada uçuştuğu arıların doğayla
dans ettiği
çiçeklerin insanlara gülümsediği bi bahar yoktu..
bu sonbahardı
yapraklar dökülüyordu dalllarından
hayata son kez bakarken adeta nazire yaparcasına
dans edercesine dokunuyordu yere sonkez
hangimiz o yapraklar gibi güçlü olabildik ki
düşerken gülerek kaybettik hayatı
olmadı çünkü gözleri vardı hayalimde
hem içimi acıtan hemde acısını dindirecek olan o bir çift
güzel göz
o aklımdayken nasıl dans edebilirdim
nasıl gülebilirdim hayata içten sımsıcak ...
işte o bahar sabahıydı sana asık olduğum gün...
sürekli hatırlamam gerekiyormuşcasına aklımdan silemediğim
kulağıma sürekli hüzün şarkıları söyleyen
o acı gülümseyişin sabahı

...........
kahvaltımı yapıyordum aklımda sen varken
peynirin kokusu bile çayın kokusu ile bireşip benimle
alay edercesine gülüyorlardı
sabah gazetemde bi haber vardı aşkım ordaki kız
seningibiydi çok güzeldi....
tıpkı televizyondaki kız ve sokakta yürüyen kız
gibiAllahım her yerde o vardı
deliyor gibiydim
aynada bana bakan şaşkın gözlere sahip olamazdım
kızarık yorgun yaşlı gözler bnm olmamalıydı
tıpkı hafif kırlaşmış o kısa sakalların ardındaki kırışık
çizgili yüz gibi
öyle bi bahar sabahıydı işte

....
denizin karşısına geçip seni düşündüm
karşıdaki deniz feneri bana bakıyorken
bana bulutlara bak diyordu o kırmızı ışıklar
batan güneşin arasından sessizce sır verir gibi
denizin arkasına gizlenirken bile harikalar yaratan o
turuncu ışıkları bulutlara serperek
bir şeyler yapmaya çalışmış güneş seni çizmiş gördüm
artık dayanamadı göz yaşlarım ben istemesemde
yanaklarımdan kayıp hızlandı
ve tıpkı sana aşık kalbim gibi yere çarparak dağıldı
işte böyleydi o baharda gün batımı

..........
önce bir kadeh rakı ardından göz yaşları ve hüzünlü eski
bir plak
işte o bahar akşamında sana defalarca aşık oldumm
defalarca seni kalbime yazdım
defalarca lanet okudum
defalarca hayata sövdüm
ama defalarca untmak istesemde defalarca başarısız
oldum
dedim ya o bir çift göz...
işte o gözler daima bana bakıyordu beni sev dercesine
rakı bardağında karşıdaki eski duvarda aynada rüyada
her yerde o gözlerden vardı
seni düşündüğümde uykuya daldığımda gözlerimi
açtığımda kızdığımda ağladığımda
yine o gözler karşıma geçmiş beni izliyordu
tutamıyordum kendiimii
dayanamıyordum sensizliğin ızdırabına

..........
artık gitme vakti
sen ordayken bn bu kalple yaşayamıyorum
artık masmavi denizi usulca yaran
o kristal kayaların oluşturduğu mendireğin sonuna
gelmiştim
sonsuzluğa bakarken gülüşün aklıma gelsede
parmaklarım tetiği ikna etmişti
ölmüştüm...

....
kalple aklın buluştuğu yerdeydim
hafif puslu soğuk ve ürtükücü bi diyardı burası
birileri beni çağırıyordu
yanlarına giderken
neden gidiyorsun dercesine bakan kalbim vardı yanımda
sensziliği bilmiyordu hiç
ama artık anlamıştı
şimdi ben gidiyorum onlaarla son sessizliğe...
yeterince görüp üzülmüştüm gözlerine
her nekadar seni istemesemde
kalbim atmazken bile hala oradaydı onlar
ölüm canımı aldığında bileeee.....

12-22-2007, 06:55 PM	#1 (permalink)
destansı Onursal	son aşk günüm yine bi bahar sabahıydı ama bu kez kuşların havada uçuştuğu arıların doğayla dans ettiği çiçeklerin insanlara gülümsediği bi bahar yoktu.. bu sonbahardı yapraklar dökülüyordu dalllarından hayata son kez bakarken adeta nazire yaparcasına dans edercesine dokunuyordu yere sonkez hangimiz o yapraklar gibi güçlü olabildik ki düşerken gülerek kaybettik hayatı olmadı çünkü gözleri vardı hayalimde hem içimi acıtan hemde acısını dindirecek olan o bir çift güzel göz o aklımdayken nasıl dans edebilirdim nasıl gülebilirdim hayata içten sımsıcak ... işte o bahar sabahıydı sana asık olduğum gün... sürekli hatırlamam gerekiyormuşcasına aklımdan silemediğim kulağıma sürekli hüzün şarkıları söyleyen o acı gülümseyişin sabahı ........... kahvaltımı yapıyordum aklımda sen varken peynirin kokusu bile çayın kokusu ile bireşip benimle alay edercesine gülüyorlardı sabah gazetemde bi haber vardı aşkım ordaki kız seningibiydi çok güzeldi.... tıpkı televizyondaki kız ve sokakta yürüyen kız gibiAllahım her yerde o vardı deliyor gibiydim aynada bana bakan şaşkın gözlere sahip olamazdım kızarık yorgun yaşlı gözler bnm olmamalıydı tıpkı hafif kırlaşmış o kısa sakalların ardındaki kırışık çizgili yüz gibi öyle bi bahar sabahıydı işte .... denizin karşısına geçip seni düşündüm karşıdaki deniz feneri bana bakıyorken bana bulutlara bak diyordu o kırmızı ışıklar batan güneşin arasından sessizce sır verir gibi denizin arkasına gizlenirken bile harikalar yaratan o turuncu ışıkları bulutlara serperek bir şeyler yapmaya çalışmış güneş seni çizmiş gördüm artık dayanamadı göz yaşlarım ben istemesemde yanaklarımdan kayıp hızlandı ve tıpkı sana aşık kalbim gibi yere çarparak dağıldı işte böyleydi o baharda gün batımı .......... önce bir kadeh rakı ardından göz yaşları ve hüzünlü eski bir plak işte o bahar akşamında sana defalarca aşık oldumm defalarca seni kalbime yazdım defalarca lanet okudum defalarca hayata sövdüm ama defalarca untmak istesemde defalarca başarısız oldum dedim ya o bir çift göz... işte o gözler daima bana bakıyordu beni sev dercesine rakı bardağında karşıdaki eski duvarda aynada rüyada her yerde o gözlerden vardı seni düşündüğümde uykuya daldığımda gözlerimi açtığımda kızdığımda ağladığımda yine o gözler karşıma geçmiş beni izliyordu tutamıyordum kendiimii dayanamıyordum sensizliğin ızdırabına .......... artık gitme vakti sen ordayken bn bu kalple yaşayamıyorum artık masmavi denizi usulca yaran o kristal kayaların oluşturduğu mendireğin sonuna gelmiştim sonsuzluğa bakarken gülüşün aklıma gelsede parmaklarım tetiği ikna etmişti ölmüştüm... .... kalple aklın buluştuğu yerdeydim hafif puslu soğuk ve ürtükücü bi diyardı burası birileri beni çağırıyordu yanlarına giderken neden gidiyorsun dercesine bakan kalbim vardı yanımda sensziliği bilmiyordu hiç ama artık anlamıştı şimdi ben gidiyorum onlaarla son sessizliğe... yeterince görüp üzülmüştüm gözlerine her nekadar seni istemesemde kalbim atmazken bile hala oradaydı onlar ölüm canımı aldığında bileeee.....