Hep olmuşla ölmüşe çare yok derler.Çare aradığım yada geliceğine inandığım için değil istediklerim.Bir evladın kaç yaşına gelirse gelsin aneye ihtiyacı olabileceğini görsün istedim insanlar.Ayakların üzerinde durduğunda yada durmaya çalıştığımda bile yüreğimde o sızıyı her an hissettiğimi bilsinler.Aldığın hiçbir taktirin veya tepkinin senin vereceklerine eş değer olamaz benliğimde.Güçlü olmayı başardığımdakendimi en çok güçlü hissettiğim anda bile beni yıkmayı başarabilen tek bir gülen fotoğraf.İşte yine herzamanki gibi bu eşsiz acıyı tarif edemiyorum.Artık sadece anılarda ve hayallerde olsanda annem olduğun içinbeni dokuz ay içinde barındırdığın ve 15 yıl bana bildiğin en iyi şekilde baktığın için herşeyin ötesinde annem olduğun için seni çooook seviyorum.Sana hala çok ihtiyacım var yeni yılda acına birazcık daha alışmayı diliyorum çünkü gittikçe tükeniyorum.Tekrar söylüyorum bu acıları yaşayacağımı bilsemde bir kez daha hayata gelme şansım olsa ve bana seçim hakkı sunulsa yine senin olmak isterdim.Seni çok seven ve sana herşeyden çok ihtiyacı olan oğlun...