FADİLE: (AR) Faziletli
fazilet sahibi. Erdemli
üstün.
FADİME: (TR) (bkz. Fatma).
FAHAMET: (AR) Fahimlik
ululuk. İtibar
kıymet
değer.
FAHİME: (AR) Akıllı
anlayışlı
kavrayışlı. Ulu
büyük
sayan.
FAHİRE: (AR) Övünülecek
iftihar edilecek. Şerefli
kıymetli. Parlak
mükemmel.
FAHRİYE: (AR) Bir karşılık beklemeden yalnızca şeref ve iftihar vesilesi olarak kabul edilen iş. (İş
sıfat
unvan). Fahri üye; maaşsız
ücretsiz veya kurum için gurur kaynağı olan kişi.
FAHRUNNİSA: (AR) Çok övünen
şanlı
şerefli
onurlu kadın.
FAİKA: (AR) Üstün
seçkin
yüksek
ileri. Mümtaz
manevi olarak üstün olan.
FAİZA: (AR) Fevz bulan
muradına ulaşan
başarı kazanan.
FATİNE: (AR) Zeki
anlayışlı. Zihni açık
kavrayışlı. Uyanık.
FATIMA / FATMA: (AR) Sütten kesilmiş. Kendisi ve zürriyeti cehennemden uzak kılınmış.
FATMAGÜL: (AR) (bkz. Fatma).
FATMANUR: (AR) (bkz. Fatma).
FAYİHA: (AR) Çiçek veya meyve kokusu. Güzel kokulu nesne.
FAZILA: (AR) Faziletli
fazilet sahibi.
FAZİLET: (AR) İnsanda iyilik etmeye ve fenalıktan çekinmeye olan devamlı ve değişmez yetenek
güzel vasıf. Kişiyi
ahlaklı ve iyi hareket etmeye yönelten manevi kuvvet. İnsanın yaratılışındaki iyilik
iyi huy
erdem.
FECRİYE: (AR) Sabaha karşı güneş doğmadan önce ufkun gündoğusu tarafından görülen aydınlığı
tanyerinin ağarması.
FEHAMET: (AR) (bkz. Fahamet).
FEHİME: (AR) Zeki
anlayışlı
pek çok anlayan.
FEHMİYE: (AR) Zeki
anlayışlı
pek çok anlayan.
FERAH: (Ar) Gönül açıklığı. Sevinç
scvinme.
FERAHENGİZ: (FAR) Ünlü bir çeşit lale.
FERAHET: (FAR) Şan ve şeref.
FERAHFEZA: (AR-FAR) Ferah artıran. Türk müziğinin birleşik makamlarından. Meşhur bir lale türü.
FERAHNA: (FAR) Bolluk
genişlik. Geniş yer.
FERAHNAK: (AR-FAR) Sevinçli. Türk müziğinin birleşik makamlarından.
FERAHNAZ: (FAR) Nazlı kız.
FERAHŞAN: (AR-FAR) Sevinç veren. Ferah saçan.
FERASET: (AR) Anlayışlılık
çabuk seziş.
FERAY: (FAR) Aydınlık
parlak ay
canlılık
süs
zinet.
FERDA: (FAR) Yarın. Gelecek zaman
ati. Ahiret
öbür dünya.
FERDANE: (AR) Tekli
yalnız.
FERDİYYE: (AR) Fertle ilgili
ferde has
tek başına yapılan.
FERHUNDE: (FAR) Mübarek
mesut
meymenetli
kutlu
uğurlu
FERİDE: (AR) Tek
eşsiz
eşi olmayan
kıyas kabul etmez
ölçüsüz
üstün. Kendi iradesiyle hareket eden
kibirli
gururlu kimse.
FERMA: (FAR) Emreden
buyuran. Amir.
FERZAN: (FAR) İlim ve hikmet.
FERZANE: (FAR) Alim
bilgin
seçkin. Benzerlerinden
akranlarından ileride. Hakim
düşünür.
FESAHAT: (AR) Açıklık
duruluk.
FETANET: (AR) Zihin açıklığı
zihnin yaratılıştan bir şeyi çabuk ve iyi kavraması.
FETHİYYE: (AR) Fethe mensup. Fetih hakkında yazılan kaside.
FEVZİYE: (AR) Kurtuluşla ilgili. Zafere ait. Galip gelen
üstün olan.
FEYZA: (AR) Suyun taşıp akması. Bolluk
çokluk
verimlilik
fazlalık
gürlük
ilerleme
çoğalma. İlim
irfan. Feyz ile dolu olan.
FEZA: (AR) Ucu bucağı bulunmayan boşluk. Dünyanın sonsuz olan genişliği
sema.
FEZZAN: (AR) Büyük Sahra'da
Trablus ülkesinin güneyinde bir ülke.
FİDE: (YUN) Bahçıvanlıkta
yastıklarda tohumdan yetiştirilip başka yerlere dikilmek için hazırlanan sebze veya körpe çiçek.
FİGEN: (FAR) Atıcı
yıkıcı
düşürücü. Çiçek demeti / Gölge yapan
gölge düşüren
FİKRİYE: (AR) Fikre ait
fikirle ilgili
düşünerek meydana getirilen şey.
FİLİZ: (AR) Bitkilerde yeni sürgün
tohumdan çıkan yeni uçlar. Ocaktan çıkarılmış
eritilmemiş ham maden
cevher
gümüş
filiz. Betonarmede demirleri eklemek için bırakılan uzantılar. İnce taze ve güzel vücutlu.
FİRDEVS: (AR) Cennet . Bostan
bahçe.
FİRUZE: (AR) Açık yeşil
dağ yeşili ile gök mavisi arasında ve bal mumu parlaklığında kıymetli taş.
FİTNAT: (AR) Zihin açıklığı
zeyreklik. Zihnin herşeyi çabuk anlayışı.
FULYA: (İTA) Nergisgillerden
san renkte çiçeği keskin ve güzel kokulu bir bitki
sarı soğançiçeği.
FUNDA: (TR) Kırcık yerlerde yetişen ve birçok çeşidi olan çalı.
FÜREYYA: (FAR) Parlak
ışıltılı günler
FÜRUZAN: (FAR) Parlayıcı
parlayan
parlak.
FÜSUN: (AR) Büyü sihir. Şaşırtıcı güzelliğe sahip
hayret verici derecede güzel.