CABİRE: (AR) Cebreden
zorlayan. Galip gelen. Aziz ve kuvvetli olan.
CABİYE: (AR) Hazine (bkz. Semahat). Şam'ın güneybatısında
Çavlan'da bir yer. Havuz.
CAHİDE: (AR) Cehdeden
elinden geldiği kadar çalışan.
CAİZE: (AR) Armağan
hediye. Yol yiyeceği
azık. Eski şairlere yazdıkları methiyeler için verilen bahşiş.
CALİBE: (AR) Kendine çeken
celbeden
çekici.
CANAL: (TR) Gönül al. Kendini sevdir
sevilen biri ol.
CANAN: (FAR) Sevgili
gönül verilmiş
sevilen kadın.
CANAY: (TR) Ay gibi temiz
saf
parlak kimse.
CANDAN: (TR) Samimi
içten
kalbi. Yakınlık belirten davranış.
CANEL: (TR) İçten uzatılan el
dostluk eli.
CANFEDA: (FAR) Canını veren
özverili kimse.
CANFEZA: (FAR) Can artıran
cana can katan.
CANGÜL: (TR) Gül gibi canlı. Güzel
temiz kimse.
CANİPEK: (TR) Yumuşak huylu (kimse).
CANNUR: (TR) Özü aydınlık
nurlu kimse.
CANRUBA: (FAR) Gönül alan
sevgili.
CANSEL: (TR) Hayat veren su. Can ve sel kelimelerinden birleşik isim.
CANSEN: (TR) Sen cansın
sevilensin.
CANSER: (TR) (bkz. Can).
CANSES: (TR) (bkz. Canser).
CANSET: (TR) Küçük kraliçe
prenses.
CANSEVER: (TR) (bkz. Cansın).
CANSIN: (TR) Canım gibisin
canımsın.
CANSU: (TR) Hayat veren su
tazelik. Sevgili
sevimli.
CANSUN: (TR) (bkz. Cansu).
CAVİDAN: (FAR) Daimi kalacak olan
sonrasız
ebedi.
CAVİDE: (FAR) (bkz. Cavidan).
CEBİRE: (AR) Zorlamak. Düzeltme
onarma.
CELİLAY: (AR-TR) Ulu
yüce ay.
CELİLE: (AR) Büyük
ulu.
CEMİLE: (AR) Güzel kadın. Gönül almak amacıyla yapılan davranış.
CEMİNUR: (AR) Işık
nur topluluğu
çok nurlu
aydınlık kimse.
CEMRE: (AR) Ateş. Kor halinde ateş. Şubat ayında azar azar artan sıcaklık.
CENAN: (AR) Kalb
yürek
gönül.
CENNET: (AR) Uçmak. Bahçe. Çok ferah ve havadar yer. Firdevs. Allah'a inanan
günah işlememiş veya günahlarından temizlenmiş olanların gireceği yer.
CEREN: (TR) Ceylan.
CESARET: (AR) Yüreklilik
korkusuzluk
CEVHER: (AR) Öz
maya. Başlı başına
kendiliğinden olan. Tıynet
cibilliyet
soydan gelen
haslet
tabii istidat. Kıymetli taş. Ebcet hesabında yalnız noktalı harfleri hesaplamaya dayanan tarih düşürme şekli. Kılıç namlusuna yapılan menevişli süs.
CEVRİYE: (AR) Haksızlık. Eza
cefa
eziyet
gadir
zulüm
sitem.
CEYDA: (AR) Uzun boyunlu ve güzel.
CEYDAHAN: (bkz. Ceyda).
CEYHAN: (TR) Güney Anadolu'da Toroslar'dan doğan ve Akdeniz'e dökülen nehir.
CEYLA: Olağanüstü güzel gözlü
CEYLAN: (TR) Hızlı koşan
biçimli bacakları olan ve güzel gözleriyle tanınan bir gazel cinsi.
CEZLAN: (AR) Mutlu.
CEZMİYE: (AR) Cezm ile ilgili. Kesin karar ve niyete ait. Kesmek.
CİHAN: (FAR) Dünya
alem
kainat
yeryüzü
yerküresi.
CİHAN BANU: (FAR) Dünyaca tanınmış kadın.
CİHANDİDE: (FAR) Dünyayı gezip görmüş.
CİHANEFRUZ: (FAR) Dünyayı parlatan
aydınlatan.
CİHANFER: (FAR) Cihanı
dünyayı aydınlatan
nurlu
ışıklı.
CİHANGÜL: (FAR) (bkz. Cihan).
CİHANNUR: (FAR) Dünyayı aydınlatan
nurlu
ışıklı.
CİHANSER: (FAR) Cihan'ın başı.
CİHANSUZ: (FAR) Cihan yakan.
CİLVE: (AR) Hoşa gitmek için yapılan davranış. İşve
naz.
CİNAN: (AR) Cennetler.
CİRYAL: (AR) Bir nevi kırmızı boya. Altının kırmızılığı. Temiz renk. Saf.
CUDİYE: (AR) Cömert
eli açık. İyilik severlikle ilgili. Dicle nehri kıyısında bir dağ. Nuh'un gemisinin tufandan sonra bu dağın üzerinde durduğu söylenir.
CÜMANE: (AR) Tek inci anlamında.
ÇAĞILI: (TR) Çağla ilgili. Çakıl. Çağla.
ÇAĞIN: (TR) Yıldırım
şimşek.
ÇAĞLA: (TR) Olgunlaşmamış meyve
bazı meyvelerin olgunlaşmadan
henüz yeşilken yenen hali.
ÇAĞLAR: (TR) Çağlayan
şelale.
ÇAVLAN: (TR) Büyük çağlayan.
ÇELGİN: (TR) Yaralanarak kaçan av hayvanı.
ÇEMAN: (FAR) Salına salına yürüyen. Nazlı sevgili.
ÇEMENZAR: (FAR) Otlak. Çimenlik.
ÇEŞMİAHU: (FAR) Ahu gözlü kadın
ceylan gözlü güzel.
ÇEŞMİNAZ: (FAR) Süzerek bakma
bakış. Nazlı nazlı bakan göz. Güzel gözlü sevgili.
ÇEŞPAN: (FAR) Layık
uygun
münasip
yakışır.
ÇINAY: (FAR) Soylu ay
ayın en parlak zamanı.
ÇIRAĞ: (FAR) Meşale
ışık
kandil.
ÇİÇEK: (TR) Bitkilerin üreme unsurlarını ihtiva eden renkli veya beyaz renkte açan
çok defa kokulu
sonradan meyve veya tohum haline gelen kısımları.
ÇİĞDEM: (TR) Zambakgillerden
soğanlı otsu
çeşitli renklerde çiçek açan kır bitkisi.
ÇİLAY: (TR) Ayın üzerinde beliren açık renk lekeler.
ÇİLER: (TR) Güzel öten
güzel ötüşlü
ÇİNEL: (TR) Doğru
dürüst
namuslu kimse.
ÇİRAY: (FAR) Yüz çizgileri
yüz güzelliği. Beniz
yüz. İnsan resmi.
ÇİSEM
TR) Çiseleyen yağmur
ÇOLPAN: (TR) Çoban yıldızı. Zühre
venüs.