Sevgi Emek İster...!

Koskoca bir bahçede harikulada çiçekler içinde bir papatya.. Ve papatya aşık olmuşyanmış tutuşmuş ak sakallı bahçıvana..Bir ümit bekliyormuş.Yüzlerce çiçeğin arasından Onunlasadece onunla saatlerce ilgilensin..Buz gibi suyunu sadece ona döksün istiyormuş..Sadece ona değsin makasıSadece ona gülsün dudakları..Kıskanıyormuş bahçıvanıkırmızı gül'lerdensarı lale'lerdenmor menekşe'lerden..zambak'lardan...

Papatyasadece bahçıvan için açıyormuşBembeyaz yapraklarını...

Bir günaşkı öyle büyümüşki..Papatya yapraklarını taşıyamaz olmuş..

Eğilivermiş boynu..Toprağa bakıyormuş artık..Bahçıvanın sadece sesini duyuyormuş..Ayaklarını görüyormuş..Bunada şükür diyormuş..

Yetiyormuş onabahçıvanın varlığını hissetmek..Zaman akıp gidiyormuş..

Papatya bahçıvanın yüzünü görmeyeli çok olmuş..Ne var sanki boynumu kaldırsa....

Bir kerecik daha görsem yüzünü diyormuş...

Ve işte bir gün...Bahçıvan papatyaya doğru yaklaşmış..İncecik bedenini ellerinin arasına almış.. Elindeki sopayıköklerinin yanınatoprağa sokmuş bir iple papatyanın gövdesini bağlayıvermiş sopaya..

Papatya o an daha çok sevmiş bahçıvanı..Hala göremiyormuş onuama bedeni kurtulmuş..Uzun bir müddet sonrabahçıvan uğramaz olmuş bahçeye..

Gelen giden yokmuş..Kahrından ölecekmiş papatya..

Ama işte bir sabah...Hortumdan akan suyun sesiyle uyanmış..

Derin bir oh çekmiş..Çılgıncasına sevdiği bahçıvan geri gelmiş.. Birden kendisine doğru gelen iki ayak görmüş..Bu onun delicesine sevdiği bahçıvan değilmiş..Başka birisiymiş..Adamın elinde bir de makas varmış..

Papatyanın kafasını kaldırmış yukarıya doğru....

Ne güzel açmışsın sen öyle demiş..Bu gencecikyakışıklı bir delikanlıymış.. Gözleri gök mavisisaçları güneş sarısıymış..Ama gövden seni taşımıyor demiş. Elindeki makası papatyanın boynuna doğru uzatmış..

Ve bir hamlede baığnı gövdesinden ayırmış..Papatya yere düşerken hatırlamış sevdiğini..O ak saçlıak sakallıyaşlımı yaşlı bahçıvanı hatırlamış..Birde o gencecikyakışıklı delikanlıyı düşünmüş..Ve o an anlamışneden o yaşlı bahçıvanı sevdiğini..O her şeye rağmenpapatyaya emek vermiş..Ona hiç bir zaman güzel olduğunu söylememişama onu aslında hep sevmiş....

Papatya anlamış artık...

Sevgiemek istermiş...

Yere düştüğünde son bir kez düşünmüş sevdiğini...Teşekkür etmiş ona içinden..Son yaprağıda kuruduğundabiliyormuş artık....

Gerçek sevgininsöylemedenyaşamadan ve asla kavuşmadan varolabileceğini