HeLiN

O sabah da her gün olduğu gibi periyodik sabah yürüyüşümü yapıyordum ta ki çok eski bir kamyonet tam önümde durana kadar...
Kamyonetin sürücüsü penceresini açıp elindeki bir kağıt parçasını uzatarak bana doğru seslendiğinde adres soracağını düşünmüştüm...
Oysa ki bana henüz dört - beş yaşlarında gözüken çok şirin bir erkek çocuğunun resmini uzatmıştı...
Kamyonetin sürücüsü yaşlı gözlerle;
“-Bu benim torunum” dedi... Sonra bir an duraksadı ve;
-Şimdi o hastanede yaşam destek ünitesine bağlı yaşamaya çalışıyor dedi...
Çok duygulanmıştım adamın bir sonraki adımının torununun hastane masrafları için katkı isteyebileceğini düşünerek elimi cebime atmış yapacağım yardım için cüzdanımı çıkarıyordum...
Fakat adam benden paradan daha önemli bir şey istedi... Bana döndü ve;
“-Bu günlerde herkese onun için dua edip edemeyeceklerini soruyorum... Bayım sizden de rica etsem acaba torunumun yaşaması için dua eder misiniz?...”
Onun için dua ettim ve o sabahtan sonra artık bana kendi sorunlarım o kadar ağır gözükmedi ve hayata daha başka bir gözle bakmaya başladım...