aşk_tanrıçası

Ressam William Holman Hunt’ın bir bahçeyi tasvir eden bir tablosu Londra kraliyet akademisinde sergileniyordu. Hunt’ın “ Kâinatın Işığı “ adını verdiği bu tabloda geceleyin elindeki fenerle bahçede duran filozof kılıklı bir adam görünüyordu. Adam serbest kalan eliyle bir kapıya vuruyor ve içerden bir cevap bekler gibi görünüyordu. Tabloyu tetkik eden bir sanat eleştirmeni Hunt’a dönerek:”Güzel bir tablo doğrusu ama manasını bir türlü kavrayamadım” dedi. “Adamın vurduğu kapı hiç açılmayacak mı?” Ona tokmak takmasını unutmuşsunuz da…..”
Hunt gülümsedi: “adam alelade bir kapıya vurmuyor ki…” dedi. “Bu kapı insan kalbini temsil ediyor. Ancak içeriden açılabildiği için dışında tokmağa ihtiyaç yoktur.”
Kalbimizin sevgisine karşılık içeriden açılan bir kalbin kapısının kalbimize hiç kapanmayacağını hep hatırlayalım. Kalbimize içeriden açılmış bir kalbin kapısını sadakatle bekleyelim. Kalbimize açılmayan bir kalbin kapısı dışarıdan açacak bir tokmak aramayalım. OLUR MU?