Tek içimlik gazoz kapağına çizdiğim hayallerim var...

***

Ben;

Teğet geçtim kalın bir balçıkla örülmüş tövbelerimi

Soluksuz kalan aklımın en tenhasındayım...



Ana caddelerin kaldırım taşlarına demirledim gemilerimi

Öyle kurak bir iç şehirde gemilerim

Bense böylesine kurak bir denizde boğulabilirim...



Taze ölümlerle kefenleyin düşlerimi

Ben bir cümlenin en imlasız köşesinde kelimelerimle düşeyim o ateşe...

Yansın her bir cümle; hece hece...

***

Onlar önceleri solumdaki kesikle alay ettiler...

Ben yetim kalmayı

Sol yanımı bir kesik uğruna yakmayı

Nedense daha haysiyetli sanıyordum...



Fakat sol yanım kalem uçlarıyla dolu

Seyri bol gözyaşı sularıyla...



Fark etmez..



Yüreğimdeki enkaz izleri artık balçıkla sıvanıyor...

Bir mezarla konuşmak gibi yalnızlığım şuuru bilinçsizleşiyor...



İşte buyurun; açık mezar... /- ölümlü beden sonunda ölümü farkediyor..