anne artık büyüdüm ben diye başlamak istiyordum ama anneannem aklıma gelince koskoca kadın nasıl titriyodu senin üstüne anneannemi düşününce kaç yaşında olursam olıyım senin için doğumdan hemen sonra kucağına verilen o ufak cılız çığlık çığlık bağıran bebek olarak kalıcağımı fark ettim...

anne babadan kalma yarısı yaşanmış bir ömür var elimde senin elindekinden daha iyi durumdayım yani... hani o sevdiğin söz var ya; ömrün ilk yarısını anne babalar ikinci yarısınıda çocukları mahfeder...mahfetmekten kasıt kötü değil burda eminim yaşanan güzellikler tarif bile edilemez ama ya insanın kendi hayatı? kendi adına ne yaptın diye sorarsam sana çok mu haksızlık ederim?...

kendini düşün diyorum ya sana hep tartışırken neler yaşadığını ve yaşayamadığını hayatında...benim için hep en iyisini istiyosun ya ki bundan hiç şüphem yok bazen kötü şeylerde yaşamalıyım anne güçlenmem için bir gün sen yanımda olmadığında da ayakta durabilmem için...bırakta kötüler şimdi sen yanımdayken çıksın karşıma güdümlü anne terliğinle kovala tüm kötülükleri...

sen beni anlıyosun aslında...sen beni hep anlıyosun ama hak vermiyosun ve bana anne olunca anlarsın diyosun hep haklısın... ama sende çok düşünüyosun anne etraf ne der diye bırak ne derlerse desinler sen benim ne olduğumu bil yeter bana senin kadar takmıyorum ben etrafı kafama herkes kendine baksın önce benim kelebeğin kanatlarında ki mutluluğumu laf etmesin kimse...

anne kafam çok karışık sen beni anlamayınca daha da karışıyor... anne karnına geri dönmek gerçekten olsa sende bende rahatlasak...özellikle sen...biter tüm dertler o zaman senin sıcaklığınla tatlı ve huzurlu uyurum hep gözünün önünde...en güvenli yer orası benim için bende biliyorum ama olmuyo işte anne olmuyor...

benimde birgün düğün fotoğraflarım olacak anne merak etme olmadı photoshopta yaparız bi şeyler dalga geçme anneyle dediğini duyar gibiyim...napıyım anne başka türlü katlanılımıyo bu hayata...biraz dalga geçmek lazım arada sırada gıdıklamak lazım hayatı...ama nedense hepimiz için hep ben gıdıklıyorum hayatı ellerim yoruldu sen devam etsen birazda....

anne ben artık iyiyim ya da şöyle söylemeliyim anne ben şimdilik iyiyim yarın ne getirir belli değil bilmiyorum gerçekten bilmiyorum keşke bilebilsem keşke hayatı programlayabilsem olmuyor anne olmuyor akışına bırakmak yanlış belki ama ben akışına bıraktım ve belki bana kızıcaksın şimdi ama biliyo musun akışına bırakınca bu kadar mutlu olacağımı bilseydim en başından bırakırdım...

ne olursa olsun beni yine seviceğini beni yine kollarına alıcağını biliyorum belki o yüzden bu kadar rahatım annem beni yine sevicek diyorum yine beni kucağına alıcak...

keşke sende benimle mutlu olsan senin için (evet sadece senin için yanlış bunlar öyle olduğunu düşünüyosun aslında ortada yanlış yok) çok ama çok yanlış şeyler yapıyorum biliyorum ama aynı değiliz değiştik ben büyüdüm anne kafasından bit temizlediğin ilkokuldaki sıska çirkin kız değilim artık tamam kabul ediyorum hala çirkinim ama bitli değilim en azından okulu bitirelide çok uzun zaman oldu...

bir gün anne ben geldim dizlerin duruyor mu başımı koyacak diye sorarsam yine yatırıcaksın beni dizlerine ellerimi sımsıkı tutup ben yanındayım diyceksin biliyorum...

bırak ne derlerse desinler ufacık bedenimdeki şu kocaman mutluluğumu huzurumu paylaş benimle taşıyamıyorum ben bu kadar mutluluğu etrafa saçıyorum başkaları değil sen ortak ol mutluluğuma...

iyi ki varsın anne iyi ki yanımdasın herşeye rağmen...

seni seviyorum anne