Bu günler biraz kötüyüm nedense
Durgunum solgunum…
Artık hükmedemiyorum sanki bedenime
emir almıyorlar benden
Gözyaşlarım izin almadan akıyor artık gözlerimden
ve ayaklarım bana sormadan yürüyor sevdiğime doğru
yollar taşlıçamurlu
ama yine de yürüyor ayaklarım ona doğru
Bilmiyorum yolun sonunda ne bekliyor beni
Ama yürüyorum sevdiğime doğru
Ve ellerim benden izin almıyorlar bu satırları yazarken
YAZMAYACAĞIM ONA OLAN AŞKIMI!!
Bırakın ellerim içimde kalsın
bilmesin kimseduymasın haykırışlarımıgörmesin gözümden akan yaşlarımı
Onu içimden sevmek daha iyi belki de
Niye seviyorum onu da bilmiyorum aslında
ne var beni ona bu kadar bağlayan?
Anlayamıyorum…
Ama sadece seviyorum
Vazgeçsem diyorum bazen
SEVMİYORUM diyorum ama avuntudan öteye gitmiyor
Onu unutmaya kendimi alıştırdığım zamanlar onu görmediğim zamanlar oluyor
Gördüğümde ise…
Dizlerimin bağı çözülüyor birden
Ölsem diyorum…ÖLEMİYORUM
Dayanılmaz bir acı onu başkasıyla birlikte görmek
hayatımda ilk defa çaresiz kalıyorum
Haberi var mı bilmem ama ben onun evinin önünde çok ıslandım…
Bir umuttu hep bir kere olsun onu görebilmem
Belki o da beni görürdü sokak lambasının verdiği ışık demetinde beliren keskin yağmur damlalarının arasında…
Islanmış vaziyette
Hissetmezdim o an yağmuru.
Çıkmazdı bir kez olsun pencereye.
Boynum bükük yürümeye başlardım sokağın sessizliğinde
Ayak seslerim yağmur damlalarının seslerine karışmış vaziyette yürürdüm
NEREYE YÜRÜDÜĞÜMÜ BİLMEDEN
Bir gün biteceğini adım gibi biliyordum…
Özür dilemeye el vermedi lanet olası gururum
Fazla yaşayamam bu aşk acısıylasanmam...
En yakın zamanda önce bu bitmeyen aşkımı
daha sonra da aşktan çürümüş bu bedeni tam ortasından VURURUM…